ေနာက္လုိက္ သုိ႔မဟုတ္ မီွခုိသူသည္ . ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း သို႔မဟုတ္ အမွီေကာင္းရဘု႔ိ အလြန္အေရးၾကီးပါ၏၊၊ မိမိ၏ဘ၀သည္ ေခါင္းေဆာင္သူ၏အေပၚ၌ ပုံအပ္ထားရသည္ျဖစ္၍
ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းလွ်င္ ဘ၀လုံျခဳံမႈရွိသလို ခ်မ္းသာစြာလည္း ေနထုိင္ရပါ၏၊ အထူးအား
ျဖင့္ မိမိတုိ႔၏ ေခါင္းေဆာင္သည္ မိမိအမွန္တကယ္ (ေၾကာက္၍ မဟုတ္ပဲ ) ယံုၾကည္ရေသာ
ေခါင္းေဆာင္ ျဖစ္ေနဘုိ႔ အေရးၾကီးလွပါ၏၊ ေခါင္းေဆာင္ကုိ မယုံၾကည္ရလွ်င္ မိမိဘ၀သည္
လည္း လုံျချခံဳမႈ မရွိႏိုင္ေတာ့။
ေခါင္းေဆာင္ႏွစ္ဦးတုိ႔၏ ဆင္ျခင္ စဥ္းစားဥာဏ္ ရွိ မရွိ ကြာဟခ်က္ေၾကာင့္ေနာက္လိုက္
အမ်ား ပ်က္စီးရပုံႏွင့္ အသက္ခ်မ္းသာခြင့္ရကာ ၾကီးပြါးခ်မ္းသာရေၾကာင္းကုိ ဇာတ္ေတာ္
တစ္ခုျဖင့္ တင္ျပလုိပါ၏။
အမ်ား ပ်က္စီးရပုံႏွင့္ အသက္ခ်မ္းသာခြင့္ရကာ ၾကီးပြါးခ်မ္းသာရေၾကာင္းကုိ ဇာတ္ေတာ္
တစ္ခုျဖင့္ တင္ျပလုိပါ၏။
လြန္ေလျပီးေသာအတိတ္ကာလ ကာသိတုိင္း ဗာရာဏသီျပည္ ျဗဟၼဒတ္မင္း အုပ္စုိးစဥ္က
ျဖစ္၏။ ဘုရားေလာင္းသည္ ကုန္သည္မ်ိဳး၌ ျဖစ္၍ ကုန္ေရာင္ကုန္း၀ယ္ အလုပ္ျဖင့္ ဘ၀ကုိ
ထိမ္းေက်ာင္းေနသူျဖစ္၏၊ ေရွးေခတ္က ကုန္မ်ားကူးသန္းေရာင္း၀ယ္ရာ၀ယ္ လွည္မ်ားျဖင့္
၀န္အျပည့္တင္ကာ ခရီးရွည္သြား၍ ေရာင္း၀ယ္ေလ့ရွိၾက၏၊
ယခုလည္း ဘုရားေလာင္းသည္ နယ္ထြက္ေရာင္းကုန္မ်ား၀ယ္ယူ၍ လွည္မ်ားျဖင့္တင္
ေဆာင္ထားသည္မွာ လွည္းအစီးငါးရာစာပင္ ျပည့္၍ေနေပျပီ။ ဘုရားေလာင္း ကုန္ေရာင္း
သြားမည့္အရပ္သုိ႔ တစ္ျခားကုန္သည္တစ္ဦးကလည္း သူ႔အျခံအရံျဖင့္ ကုန္ေရာင္းသြားရန္
စီစဥ္ေနေၾကာင္း ဘုရားေလာင္းသတင္းၾကားရ၏၊
ဘုရားေလာင္းသည္ စဥ္းစားေန၏၊ မိမိသြားမည့္ အရပ္ေဒသ၏လမ္းခရီးသည္ လွည္းတစ္
ေထာင္သြားလွ်င္ လမ္းခရီး၌ “ ျမက္ ထင္း ေရ အသီးအရြက္ ” အခက္အခဲ ျဖစ္နုိင္စရာရွိ
၏၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ ႏွစ္ဦးတစ္ျပိဳင္နက္ မသြားမၾကပဲ တစ္ဦးဦးက အရင္သြားမွ အဆင္ေျပမည္။
ကုန္ေရာင္းကုန္၀ယ္ကိစၥ သြားညွိမွ သင့္ေတာ္မည္ဟု စိတ္ကူးမိ၍ တစ္ျခားကုန္သည္ထံ
သြားေရာက္၍ အက်ိဳးအေၾကာင္း ေျပာ၍ “ သူအရင္သြား ငါအရင္သြား ” ညွိႏႈိင္းၾက၏။
တစ္ျခားကုန္သည္က စဥ္းစား၏၊ အင္း ငါတုိ႔က အရင္သြားရင္ လမ္းေတြမပ်က္စီးခင္ လမ္း
ေကာင္းေကာင္းမွာသြားရမယ္၊ ေရၾကည္ကုိ ေသာက္ရ သုံးရမယ္၊ အသီးအရြက္ေတြလည္း
သူတုိ႔အရင္ စိတ္တုိင္းၾက ခူးဆြတ္စားနုိင္မယ္၊ငါတုိ႔ႏြားေတြဟာ ျမက္မ်ားကိုလည္း ဦးဦးဖ်ား
ဖ်ားစားခြင့္ရမယ္၊ အထူးအားျဖင့္ ေရာင္းကုန္၏ေပါက္ေစ်းကုိ မိမိတုိ႔ စိတ္တုိင္းက် ေစ်း
ေခၚ၍ ေရာင္းခြင့္ရမယ္၊ ဒါဆုိရင္ …. ။ ယင္းသုိ႔ေတြး၍ တစ္ျခားကုန္သည္က သူအရင္သြား
မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာဆုိေလေတာ့၏။
ဘုရားေလာင္းက စဥ္းစားေန၏၊ .. အင္း ငါတုိ႔က ေနာက္မွ သြားမယ္းဆုိရင္ သူတုိ႔ျပင္ျပီး
သား လမ္းေကာင္းကုိ သြားရမည္၊ ေရလည္း အထူးရွာစရာမလို သူတုိ႔ရွာျပီးသား တူးျပီးသား
ေရကုိ အရန္သင့္ သုံးရုံပဲ( ေရွးေခတ္ ခရီးသြားမ်ားသည္ လမ္းခရီး၌ ေရရွိေသာ အရပ္ကုိ
သေကၤတ တစ္ခုခုျပ၍ လမ္းညႊန္ထားေလ့ ရွိၾက၏ )၊ ေနာက္ျပီး သူတို႔က ဟင္းရြက္ၾကမ္း
ေတြ စားရမယ္ ၊ ငါတုိ႔က ေနာက္မွ အသစ္ထြက္လာတဲ့ အရြက္ႏုႏုေတြကုိ စားခြင့္ရမယ္၊
ျမက္ဆုိရင္လည္း သူတုိ႔ႏြားေတြက ျမက္ၾကမ္းေတြကုိ စားရမယ္၊ ငါတုိ႔ႏြားေတြကေတာ့
အသစ္ျပန္ေပါက္တဲ့ ျမက္ႏုႏုေလးေတြကုိ စားရမယ္၊ ေနာက္ျပီး အရင္ဆုံးေစ်းစကား
ေျပာရတာ (ေစ်းမ်ားမ်ားေခၚဖုိ႔ ) ၀န္ေလးတယ္၊ ေနာက္မွ ေရာင္းသူဆုိေတာ့
သူတုိ႔ျဖတ္ျပီးသား ေစ်းနဲ႔ ေရာင္းခြင့္ရမယ္ ၊ …. ဒါဆုိ… ။
ကုန္သည္မ်ားသြားမည့္ လမ္းေၾကာင္းသည့္ ကႏၱာရကုိ ေက်ာ္ျဖတ္၍ သြားရမည့္ ခရီးရွည္ျဖစ္
၏၊ ကႏၱာရႏွင့္ပါတ္သက္၍ ဗဟုသုတျဖစ္ဖြယ္ တင္ျပလုိပါေသး၏၊ သူခုိးဓားျပမ်ား ၾကီးစုိးေသာ
ေစာရကႏၱာရ၊ ျခေသၤ့သစ္က်ားစေသာ ေတာေကာင္မ်ား ၾကီးစုိးေသာ ၀ါဠကႏၱာရ၊ အစားအစာ
ရွားပါးေသာ အပၸဘကၡကႏၱာရ၊ ဘီလူးမ်ားအုပ္စုိးေသာ အမႏုႆကႏၱာရ၊ ေရမရွိေသာ နိရုဒက
ကႏၱာရဟူ၍ ငါးမ်ိဳးရွိေၾကာင္း မွတ္တမ္းမ်ား၌ ဖတ္ရႈရပါ၏၊
ယခုကုန္သည္မ်ား သြားမည့္ခရီးသည္ “ အမႏုႆကႏၱာရႏွင့္ နိရုဒကကႏၱာရ ” ျဖစ္ေန၏၊ ယူဇနာေျခာက္ဆယ္ ( မုိုင္ေပါင္း ေလးရာရွယ့္ဆယ္ “ တစ္ယူဇနာ ရွစ္မုိင္ႏႈံး ” ) ခရီးရွည္ကုိ
ျဖတ္ေက်ာ္၍ သြားရမည့္ ကုန္သြယ္မႈ ခရီးစဥ္ျဖစ္ပါ၏။
နွစ္ဦးသေဘာတူ တူညီခ်က္ရျပီးသည္ျဖစ္၍ တစ္ျခားကုန္သည္သည္ မိမိအျခံအရႏွင့္အတူ
လွည္းငါးရာတုိ႔ကုိ ကုန္အျပည့္တင္ေဆာင္ကာ ကုန္ေရာင္းမႈခရီးစဥ္ စတင္ေလေတာ့၏။
ဤသို႔ျဖင့္ “ ဘီလူးမ်ား ႀကီးစုိးေနထုိင္ေသာ အမႏုႆကႏၱာရ၊ ေရလုံး၀မရွိေသာ နိရုဒက
ကႏၱာရ ” နယ္ထဲသုိ႔ပင္ ေရာက္လာေပျပီ၊ ခရီးေရတြက္ၾကည့္လွ်င္ မုိင္ေပါင္း ႏွစ္ရာေလး
ဆယ္ပင္ ေပါက္ခဲ့ျပီးျဖစ္၏၊
ကႏၱာရ ” နယ္ထဲသုိ႔ပင္ ေရာက္လာေပျပီ၊ ခရီးေရတြက္ၾကည့္လွ်င္ မုိင္ေပါင္း ႏွစ္ရာေလး
ဆယ္ပင္ ေပါက္ခဲ့ျပီးျဖစ္၏၊
ႏြားပ်ိဳမ်ား တပ္ယွဥ္ထားေသာ လွည္းယဥ္ေလးတစ္စီး၊ ယင္းလွည္းယဥ္ေပၚ၌ ေခါင္းေဆာင္ဟု
တင္ရေသာ လူငယ္၊ သူ႔၀န္းက်င္၌ ေခါင္းေဆာင္လူငယ္ကုိ ျခံရံထာကာ လုံျခဳံေရးတာ၀န္ယူ
ထားၾကေသာ လက္နက္ကုိင္ လူငယ္ တစ္ဆယ့္နွစ္ေယာက္ ၊ သူတို႔သည္ ၾကာညိဳ ၾကာျဖဴ ၾကာနီ ၾကာပု႑ရိတ္ ၾကာပန္းမ်ိဳးစုံတုိ႔ကုိပန္ဆင္၊ ၾကာစြယ္ ၾကာရင္း ၾကာ၀တ္မ်ားဆံမ်ားကုိ စားလွ်က္ ၊ ျခံဳၾကည့္လုိက္လွ်င္ သူတုိ႔သည္ ေရမ်ားစုိရႊဲ ေန၏၊ ႏြားမ်ားႏွင့္ လွည္းဘီမ်ား ၾကည့္ုလုိက္ျပန္ေတာ့ ရြံ႕ဗြက္မ်ားကုိ ျဖတ္ေက်ာ္လာရသည္နွယ္ရႊံြႊ႕ ညြံ ႏြံမ်ား အလိမ္း လိမ္းကပ္လွ်က္..
လွည္းငါးရာျဖင့္ ကုန္ေရာင္ကုန္၀ယ္သြားရေသာ ကုန္သည္ေခါင္ေဆာင္သည္ ၀န္မပါေသာ
လွည္းယဥ္ငယ္ေလးကုိ စီးနင္းလုိက္ပါလွ်က္ ေလကုိ ၾကည့္၍ လုိက္ရ၏၊ ေရွ႕မွ ေလလာ သည္ျဖစ္အံ့၊ ေရွ႔ဆုံးမွ သြား၍ အလုပ္အေကြ်ားမ်ားျဖင့္ ျမဴမႈံမ်ားကုိ ဖယ္ရွားရ၏၊ ၊ေနာက္မွ ေလလာသည္ျဖစ္အံ့။ ေနာက္ဆုံးမွေန၍ ျမဴမႈံမ်ားကို ဖယ္ရွားရ၏။ ယခုအခ်ိန္၌ ေလသည္ေရွ႕မွတုိက္ခပ္ေန သည္ျဖစ္၍ ေရွ႕ဆုံးမွေန၍ လွည္းယဥ္ေလးစီးကာ ခရီးႏွင္ေန၏။
လူအသြင္ေျပာင္ထားေသာ ဘီးလူးအုပ္စုႏွင့္ ကုန္သည္အုပ္စုသည္ ဆုံမိၾကေလျပီး၊ ယင္းသုိ႔
ဆုံေအာင္လည္း ဘီလူးမ်ားက တမင္အကြက္ခ် ေထာင္ေခ်ာက္ ဆင္ထားျခင္းျဖစ္၏။
သုိ႔ေသာ္ ကုန္သည္အုပ္စုသည္ ယင္းလူငယ္တစ္စုကုိ ဘီလူးမ်ားဟု မသိၾက၊ ဤသည္မွာ သူတုိ႔အေရျခံဳထားသည္ကုိ ေဖါက္ထြင္းသိျမင္နုိင္သည့္ စြမ္းရည္မရွိျခင္းေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ပါ၏၊ မိမိသြားေနသည့္ ခရီးလမ္း၏ အထာကိုုုုလည္း သတိမထားမိေသာေၾကာင့္ျဖစ္၏၊
လူငယ္အုပ္စု ေခါင္းေဆာင္မွ ၾကာ၀တ္ဆံ စားေနရင္းမွ လူမႈေရးစိတ္ဓာတ္ အျပည့္အ၀
ရွိသူအလား သူ႔လွည္းကို လမ္းေဘးကပ္ရပ္ကာ ကုန္သည္ေခါင္းေဆာင္ကို လွမ္း၍
စကားစလုိက္၏။အမွန္အားျဖင့္ ေထာင္ေခ်ာက္ခ်လုိက္ျခင္းသာ ျဖစ္ပါ၏၊
ရွိသူအလား သူ႔လွည္းကို လမ္းေဘးကပ္ရပ္ကာ ကုန္သည္ေခါင္းေဆာင္ကို လွမ္း၍
စကားစလုိက္၏။အမွန္အားျဖင့္ ေထာင္ေခ်ာက္ခ်လုိက္ျခင္းသာ ျဖစ္ပါ၏၊
အုိမိတ္ေဆြတုုုုိ႔ ဘယ္ကလာလုိ႔ ဘယ္ကုိ သြားၾကမွာပါလဲ….
ကုန္သည္ေခါင္းေဆာင္သည္လည္း မိမိလွည္းယဥ္ကုိ လမ္းေဘးကပ္ရပ္ကာ . ေအာ္. က်ေနာ္တုိ႔ ဗာရာဏသီျပည္က လာၾကတာပါ၊ ကုန္ေရာင္းကုန္၀ယ္ကိစၥႏွင့္ ခရီးသြားေနၾကတာပါ၊
ေအာ္ ဒါနဲ႔ မိတ္ေဆြတုိ႔ကုိယ္မွာလည္း ေရမ်ာ စုိရြဲလို႔ပါလား ၊ ေနာက္ျပီး ၾကာပန္းေတြဆင္
ၾကာ၀တ္ဆံေတြစားလုိ႔ ၊ ရႊံႏြံမ်ားေတာင္ ေပပြလုိ႔ပါလား။
ေအာ္ ..ဟုတ္ပါတယ္ မိတ္ေဆြ၊ ဟုိ ေတာတန္း ညိဳ႕ညိဳ႕ေလး လွမ္းျမင္ေနရတယ္ မဟုတ္လား၊
အဲဒီ ေတာတန္းကစျပီး ဟိုဘက္တစ္ေလွ်ာက္လုံးပါပဲ ၊ မုိးေကာင္းလုိက္တာ၊ လမ္းမွာရွိတဲ့
ေခ်ာက္ေတြ ကန္ေတြလည္း ေရေတြျပည့္လုိ႔ ၾကာမ်ိဳးစုံလည္း လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ ကန္ေတြမွာ
ေပါမွေပါပဲ။ က်ေနာ္တုိ႔ကုိသာ ၾကည့္ေတာ့ေလ ၊ မိတ္ေဆြတုိ႔ ျမင္တဲ့အတုိင္းပါပဲ။
ေအာ္ ဒါနဲ႔ မိတ္ေဆြတုိ႔က ကုန္သည္ေတြဆုိေတာ့ ဟုိလွည္းေပၚက ေရာင္းကုန္ေတြ မွတ္တယ္၊
ေအာ္ ဟုတ္ပါတယ္ ၊ ေရာင္းကုန္ေတြ အျပည့္ပါပဲ၊
ဒါနဲ႔ ေနာက္ဆုံးနားက လွည္းေတြကေတာ့ ေႏွးေႏွးေကြးေကြးဆုိေတာ့ ကုန္ေတာ္ေတာ္ ေလးပုံရတယ္၊
ေအာ္ .. အဲဒါက လမ္းမွာ ေရအခက္အခဲေတြ႔ႏိုင္လုိ႔ ေရေတြ တင္လာတဲ့ေရလွည္းေတြပါ၊
ေအာ္ ေအာ္..၊ ဒီနယ္မေရာက္ခင္အထိေတာ့ ေရေတြသယ္ေဆာင္လာတာ ေကာင္းပါတယ္၊
ဒါေပမဲ့ ဒီကေရွ႕ ဆက္သြားရင္ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ ေရေတြ ေပါေနျပီျဖစ္လုိ႔ ေရေတြကုိ အေလးခံျပီး
ဆက္သယ္ယူစရာမလုိေတာ့ပါဘူး၊ ႏြားေတြလည္း ပမ္းလွပါတယ္၊ ေရေတြ သြန္သာ ပစ္လုိက္ပါေတာ့၊ က်ေနာတုိ႔က “ ေစတနာ ” နွင့္ေျပာတာပါ၊
ဆက္သယ္ယူစရာမလုိေတာ့ပါဘူး၊ ႏြားေတြလည္း ပမ္းလွပါတယ္၊ ေရေတြ သြန္သာ ပစ္လုိက္ပါေတာ့၊ က်ေနာတုိ႔က “ ေစတနာ ” နွင့္ေျပာတာပါ၊
ကဲမိတ္ေဆြတုိ႔လည္း စကားေျပာေနရတာနွင့္ ခရီးေနွာင့္္ေႏွးေနပါ့မယ္၊ က်ေနာ္တုိ႔လည္း
ေရွ႕ဆက္ျပီး ခရီးဆက္ရအုံးမွာမုိ႔ သြားလုိက္ပါအုံးမယ္ ..။
လူအေရျခဳံထားေသာ ဘီလူးမ်ားသည္ သူတုိ႔ေျပာခ်င္သည့္ စကား (ေထာင္ေခ်ာက္ )မ်ား
ေျပာျပီးသည္ျဖစ္၍ လွည္းယဥ္ေလးျဖင့္ ဆက္ခရီးနွင္သြားၾကေလျပီး၊ ကုန္သည္အုပ္စု မျမင္
နုိင္ေလာက္သည့္အရပ္ေရာက္ေသာအခါ လူအေရျခဳံထားသည္ကုိမ်ား ခြါ၍ မိမိဌာေန ဘီးလူးျပည္သုိ႔သာလွ်င္ ျပန္သြားၾကေတာ့၏၊ ဘီလူးမ်ား ေထာက္ေခ်ာက္ဆင္၍ ျပီးေလျပီး၊
ေထာင္ေခ်ာက္မိ လူမ်ားကုိ မၾကာခင္ စားရေပေတာ့မည္ဟူေသာ စိတ္ကူးကုိယ္စီ သူတုိ႔မွာ
ရွိေနေလျပီ… ။
ဤသို႔ျဖင့္ .. လူအေရျခံဳထားေသာ ဘီလူးမ်ား ထြက္ခြါသြား၍ မၾကာမီမွာပင္ . . …
အရပ္ေဒသ၏အေျခအေနႏွင့္ မုိးရိပ္ေလရိပ္မွ်ကုိပင္ မသိနားမလယ္၊ သူတစ္ပါး ေျပာသမွ်ကိုသာ
ေခါင္းညိမ့္ ယုံလြယ္ေသာ ( စူးစမ္းဆင္ျခင္ဥာဏ္မဲ့) ကုန္သည္ ေခါင္းေဆာင္သည္သူ႔ေနာက္လုိက္
မ်ားကုိ အမိန္႔ေပးလုိက္သည္ ၊.. .....သူေပးလုိုက္ေသာ အမိန္႔မွာ…
ဆက္ရန္. ေကာင္းသစ္
