ငါးနွင့္ က်ီး

ငါးဟာ “ အစာပဲ ”  ၾကည့္တတ္တယ္၊
ဒါေပမဲ့ က်ီးကန္းကေတာ့ “ အစာေရာ ရန္သူေရာ ” ၾကည့္တတ္တယ္။
ဒါ့ေၾကာင့္ ငါးဟာ ရန္သူ႔လက္ က်ေရာက္လြယ္တယ္၊
က်ီးကန္းကေတာ့ ရန္သူလက္ က်ေရာက္ခဲတယ္။
ငါးလုိမေနနဲ႔ က်ီးလို ေနပါ။

(က်ီးတုိ႔၏ ေကာင္းေသာအက်င့္မ်ား)
၁။ လွ်ိဳ႕၀ွက္ေသာအရပ္၌သာ ကာမအမႈျပဳျခင္း၊
၂။ အၾကိမ္မ်ားစြာ ရႈျခင္း၊
၃။ အစားအစာကုိ ေဆြမ်ိဳးတုိ႔နွင့္တကြ စားျခင္း၊
၄။ ရန္သူကုိ အျမဲဂရုျပဳျခင္း ( သတိအျမဲရွိျခင္း)၊
၅၊ မတြယ္တာျခင္း၊

ေရာက္တဲ့အရပ္မွာ ေပ်ာ္ေအာင္ေနတတ္ဘို႔ထက္
ေတာ္ေအာင္ေနဘုိ႔က  ပုိအေရးႀကီးတယ္။

ျပည့္စုံတယ္ဆုိတာ ေရာင့္ရဲသူ အတြက္ပါ။

မိတ္ေကာင္းဆုိတာ ( ပညာ ပစၥည္း ပါ၀ါေၾကာင့္ ) စိတ္မေျပာင္းသူကို
ေခၚတာပါ။
                            ( ဖတ္ဘူးသည္မ်ားကုိ ျပန္လည္တင္ျပျခင္း)
                                

မေထရ္ျမတ္တုိ႔ စကား

ေမတၱာလြန္ေသာ္ ရာဂဘက္သုိ႔ လဲတတ္သည္၊
မလဲေစရ ကရုုုုဏာသုိ႔ ခုန္လုိက္ပါ။

ကရုဏာလြန္ေသာ္ ေဒါသဘက္သုိ႔ လဲတတ္သည္၊
မလဲေစရ မုဒိတာသုိ႔ ခုန္လုိက္ပါ။

မုဒိတာလြန္ေသာ္ ဟာသဘက္သုိ႔ လဲတတ္သည္၊
မလဲေစရ ဥေပကၡာသုိ႔ ခုန္လုိက္ပါ။

ဥေပကၡာလြန္ေသာ္ ေကာသဇၨဘက္သုိ႔ လဲတတ္သည္၊
မလဲေစရ ၀ီရိဘက္သုိ႔ ေျပာင္းလုိက္ပါ။

၀ီရိယလြန္ေသာ္ ေျမာက္၊ သမာဓိျငမ္းကုိ ေထာက္လုိက္ပါ။
သမာဓိလြန္ေသာ္ ေၾကာက္၊ ပညာတံခြန္ေဆာက္လုိက္ပါ။
                                             (မိစၦာ သမၼာပဋိပဒါက်မ္း)

ေရႊေက်း ျဖစ္ေစခ်င္

ေရႊပင္ေပၚနားျပီး ေရႊေက်းျဖစ္ခ်င္ျဖစ္
ေရႊေက်းမျဖစ္ပဲ က်ီးကန္းျဖစ္ေနရင္ ပုိျပီး အရုပ္ဆုိးတယ္.။

ဒုကၡေရာက္ခ်င္ ေရာက္ပါေစ.
မွန္ေသာစကားကုိသာ ေျပာပါ ။
ေရႊပုံေပၚတင္ပုိ႔ေသာ မုသာ၀ါဒသည္ ပုိ၍ ေၾကာက္စရာေကာင္းသည္။

ျမင့္ျမတ္တဲ့ေနရာမွာေနရင္ ျမင့္ျမတ္ေအာင္ ေနပါ။

အကုသုိလ္အရာမွာ မုသာ၀ါဒဟာ ေၾကာက္စရာအေကာင္းဆုံး အျပစ္အႀကီးဆုံးဘဲ။
မုသာေျပာတဲ့ပုဂိၢဳလ္ရဲ႕ သႏၱာန္မွာ ကုသုိလ္ (တစ္စက္မွ ) မက်န္ဘူး၊ အကုသိုလ္ အတုန္းအခဲႀကီး
ရွိေနမွာဘဲ၊ ကုသုိလ္အရာမွာေတာ့ “ သစၥာ ” ဟာ အင္အားအႀကီးဆုံးဘဲ။

ဘုရားေပးတဲ့ဆြမ္းကုိ ဘုဥ္းေပး။ ဘုရားေပးတဲ့ သကၤန္းကုိ၀တ္၊ ဘုရားေပးတဲ့ေက်ာင္းမွာေနတဲ့
ဦးဇင္းတုိ႔ကမွ ဘုရားကုိ မၾကည္ညိဳရင္ ဘယ္သူ ဘယ္ဘာသာျခားကလာျပီး ၾကည္ညိဳမွာလဲ။
ကုသုိလ္ ပညာ ဥစၥာ တစ္ခုခုရေအာင္ ယူတတ္ရတယ္။
ဘုန္းၾကီးဆုိေတာ့ ဥစၥာေတာ့ ရွာစရာမလုိပါဘူး၊ ကုသုိလ္ ပညာသာ ရေအာင္ႀကိဳးစားပါ။
                             
                                                            ဦးဇယာဒိသာဘိ၀ံသ ( မစုိးရိမ္ဆရာေတာ္ )

ျဖစ္ေစခ်င္ေသာ သူ႔ဆႏၵ

စိတ္အားငယ္ေနသူမ်ားအား စိတ္ဓာတ္ တက္တက္ၾကြၾကြ ရွိလာေစခ်င္၏။

ေတြေ၀ေနသူမ်ားအား “ မိမိ ဘာလုပ္သင့္သည္ ” ဟု ဆုံးျဖတ္ႏုိင္ေစလုိ၏။

ေရာင့္ရဲတင္းတိမ္မႈ မရွိသူမ်ားအား ေရာင့္ရဲတင့္တိမ္မႈရွိလာေအာင္ ျပဳလုပ္ဘုိ႔
သတိရွိလာေစခ်င္၏။

အလုပ္တစ္ခုကုိ စြဲစြဲျမဲျမဲ လုပ္လုိသည့္စိတ္ မရွိသူမ်ားအား စြဲစြဲျမဲျမဲလုပ္မွျဖစ္မည္ဟု
သိရွိလာေစခ်င္၏။

ကုိယ္ပုိင္အသိဥာဏ္မရွိပဲ ေရွ႕တန္းတက္ဘုိ႔ခ်ည္း စိတ္ကူးေနသူမ်ားကုိ အခ်ိန္မီ
သတိေပးလို၏။

စာေမးပြဲေအာင္ရုံျဖင့္ ငါ ( စာ )တတ္ျပီဟု  အထင္ၾကီးေနသူမ်ားကုိ ငါ ဘာေတြလုိေန
ေသးသည္ဟု သိျမင္လာေစခ်င္၏။

ပုဂိၢဳလ္တစ္ဦးဦး ( သုိ႔မဟုတ္ ) အုပ္စုတစ္စု၏ အရွိန္အ၀ါကုိ မီွခုိျပီး အေခ်ာင္ေရသာခုိ
 ေနလုိစိတ္ရွိသူမ်ားအား မိမိကုိယ္ကုိ အားကုိးနုိင္ေအာင္ ၾကိဳးစားေစခ်င္၏။
           
                        ဦးနာရဒါဘိ၀ံသ (မစုိးရိမ္ ဆရာေတာ္၏ ) ၾသ၀ါဒ ေကာက္ႏႈတ္ခ်က္။

မိုးရြာတုန္း ေရခံထားၾက

                                                  ပုဂၢိဳလ္ (၄) မ်ိဳး

ေယာဂီတို႔ အခုလို သာသနာႏွင့္ေတြ႔ႀကံဳ ဆံုဆည္းရတဲ့အခိုက္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ၾက၊

ဒီဘ၀ ဒီအခ်ိန္ လူျဖစ္တဲ့ပုဂၢိဳလ္တိုင္း ကံေကာင္းတယ္။

ပုဂၢိဳလ္ကလည္း (၄) မ်ိဳးရိွတယ္။

၁။ သာသနာႏွင့္ေတြ႔ ၿပီး လူမၿဖစ္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္

၂။ လူၿဖစ္ၿပီးသာသနာႏွင့္ မေတြ႔ တ့ ဲ ပုဂၢိဳလ္

၃။ သာသနာႏွင့္လည္းမေတြ႔ လူလည္းမၿဖစ္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္

၄။ သာသနာႏွင့္လည္းေတြ႔ လူလည္းၿဖစ္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္

အခုေယာဂီတို႔ သာသနာႏွင့္လည္းေတြ႔ ၿပီ၊ လူလည္းၿဖစ္ေနၿပီ၊ သာသနာအတြင္း

 ဘုရားစစ္ ဘုရားမွန္၊ တရားစစ္တရားမွန္၊ သံဃာစစ္ သံဃာမွန္ရိွေနေသးတာ

 ႀကိဳးစားၾက အခိ်န္မီေသးတယ္။

                                      ခြင့္သာတုန္း ရုန္းသြားၾက

ေယာဂီတို႔ အခုလို ဘုရားသာသနာေတာ္ႀကီးႏွင့္ ႀကံဳရ၊ ဆံုရလို႔ လူ႔ဘ၀လည္းရလို႔ ဘုရားဆုိတဲ့အသံ၊ တရားဆုိတဲ့အသံ၊ သံဃာဆုိတဲ့အသံေတြၾကားေနရတာ။

ဒီအခိ်န္ ၾကက္တို႔ ၀က္တို႔ ငွက္တုိ႔ၿဖစ္ေနရင္ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာဆိုတဲ့အသံေတြြ

လည္း ၾကားေနရပါ့မလား။

ခုခ်ိန္မွာၿဖစ္ေနၾကတဲ့ ရွင္ေရာ လူေရာ အကုန္လံုးကံေကာင္းၾကတယ္… အခြင့္အေရးေတြလည္း အမ်ားၾကီးရၾကတယ္။

ဒါေၾကာင့္ လယ္တီဆရာေတာ္ၾကီးက-

၁။ ခြင့္သာခိုက္မွ မလိုက္ခ်င္ရင္ အမိုက္နင့္ၿပင္ရိွေသးေလလိမ့္လား။

၂။ ခြင့္သာဆဲမွ မခဲခ်င္ရင္ အလြဲနင့္ၿပင္ရိွေသးေလလိမ့္လား။

၃။ ခြင့္သာတုန္းမွ မရုန္းခ်င္ရင္ အရႈံးနင့္ၿပင္ရိွေသးေလလိမ့္လား…..တဲ့။

ကိုင္းေယာဂီတို႔ အခြင့္သာတုန္း မမိုက္ၾကႏွင့္ လမ္းမလြဲေစႏွင့္ အရႈံးမေပးၾကႏွင့္။

                            လက္မွတ္ရေအာင္ ယူထားၾက

ဘုန္းႀကီးတို႔ေရာ ေယာဂီတို႔ ေရာ..ဘယ္အသက္အရြယ္၊ ဘယ္ေရာဂါ၊ ဘယ္အခိ်န္၊ ဘယ္ၿမိဳ႔ ဘယ္ရြာမွာေသၿပီး ဘယ္ဘံု ဘယ္ဘ၀ေရာက္မယ္ဆိုတာဘုရား၊ ရဟႏၱာမွတပါး  ဘယ္သူမွ မသိႏိုင္ဘူး။ အခုလို အခ်ိန္ေကာင္း၊ အခါေကာင္း၊ ဘ၀ေကာင္းရေနတဲ့ အခ်ိန္ လူ႔ဘ၀လည္း ရေနၿပီ။ သာသနာႏွင့္လည္းေတြ႕ေနၿပီ။ သင့္တင့္ေလွ်ာက္ပတ္တဲ့ အရပ္ေဒသလည္းေရာက္ေနၿပီ။ ဆရာေကာင္း သမားေကာင္းေတြလည္း ေတြ႕ေနရတယ္။ က်န္းမာေရး လည္းေကာင္းေနတယ္။ သတိလက္မလြတ္ေစၾကႏွင့္။

ဒီထက္ေကာင္းတဲ့အခ်ိန္ ဒီထက္ေကာင္းတဲ့ ဘ၀… ရဘို႔ မလြယ္ကူဘူး။

“သံသရာခရီးႀကီး လမ္းမဆံုး မျခင္းသြားရဦးမယ္၊ ကိုယ့္လက္မွတ္ ကိုယ္ရေအင္ယူထားၾက”

                                       အရြယ္သံုးပါး

ေယာဂီတို႔ ဒီဘ၀… ဒီသာသနာေတာ္ႀကီးႏွင့္ေတြ႔႔တဲ့အခ်ိန္ အရြယ္သံုးပါး တစ္ပါးပါး

အမိအရ တရားအားထုတ္ၾက။

ၾကည္႕ပါလား… ဘုရားလက္ထက္ေတာ္က မဟာဓနသူေ႒းသား ပထမအရြယ္ကသာ တရားအားထုတ္မယ္ဆိုရင္ အရဟတၱဖိုလ္ဆုႀကီး ရမယ္။ ဒုတိယအရြယ္မွာလည္း တရားအားထုတ္မယ္ဆိုရင္ အနာဂါမ္ ဆုႀကီးရမယ္။ တတိယအရြယ္ တရား အားထုတ္မယ္ဆိုရင္လည္း ေသာတာပန္ဆုႀကီးရမယ္လို႔ ဘုရားက ေဟာထားတာ။ မဟာဓနသူေ႒းသား ေလာကီမွာလည္း ပထမအရြယ္ စီးပြားလုပ္ရင္ ပထမတန္းစား သူေ႒းၿဖစ္မွာ။ ဒုတိယအရြယ္စီးပြားလုပ္ရင္ ဒုတိယတန္းစား သူေ႒းၿဖစ္မွာ။

တတိယအရြယ္ စီးပြားလုပ္ရင္ တတိယတန္းစား သူေ႒းၿဖစ္မွာ။ခုွေတာ့ ေလာကီေရာ  ေလာကုတၱရာေရာ ဘာမွမရေတာ့“ဖြတ္မရ ဓားမဆံုး” ေပါ့

ဟုတ္တယ္… အရြယ္သံုးပါး တစ္ပါးပါးမွ ေလာကီ၊ ေလာကုတၱရာ ဘာမွမလုပ္ေတာ့ အကုန္ဆံုးရႈံးတာ ေယာဂီတိုု႔လည္းအတိတ္ကံက ဘယ္ဆုေတြ ရမယ္ဆိုတာ ေၿပာမရဘူး ႀကိဳးစားၾက။

                                       မိုးရြာတုန္း ေရခံထားၾက

ေယာဂီတို႔ ဒီသာသနာက ရိွေနေပမယ့္ ခုအားထုတ္ၾကတဲ့ သမထ၊ ၀ိပႆနာ တရားေတြက အၿမဲတမ္းထြန္းကားေနတာ မဟုတ္ဘူး။ တစ္ခါတစ္ရံ ထြန္းကားတာ။ ဥပမာ… ေလာကမွာ ဥတု၊ ရာသီေတြကလည္း သူ႔ရာသီႏွင့္သူေျပာင္းလဲေနတာ။  ေခတ္ကာလကလည္း သည္အတိုင္းပဲ၊ ဒီေန႔ႏွင့္မနက္ျဖန္ေတာင္မတူဘူး။ အခိ်န္တိုင္း၊ နာရီတိုင္း၊ ရက္တိုင္း၊

 လတိုင္း၊ ႏွစ္တုိင္းေျပာင္းလဲေနတာ။

“အၿမဲတမ္းလည္း မိုးရြာတာမဟုတ္ဘူး၊ မိုးရြာတုန္း ေရခံထားၾက”

သာသနာက ႏွစ္ေထာင့္ေလးရာေက်ာ္ က်န္ေသးတယ္ဆိုေပမယ့္ ကိုယ္ႏွင့္မဆိုင္ဘူး၊ ကိုယ္ယူမွ ကိုယ္ရတာ၊ ကိုယ္လုပ္မွ ကိုယ္ရတာ၊ မိုးရြာေနေပမဲ့ ကိုယ္ကထြက္ၿပီးမိုးေရ

မခံရင္ ကိုယ္မေသာက္ရ၊ မသံုးရ၊ မခ်ိဳးရဘူး။

တရားေတာ္ကလည္း ဒီအတိုင္းပဲ ကိုယ္လုပ္မွ ကိုယ္ရတာ၊ ကိုယ္မလုပ္ ကိုယ္မရဘူး။ ေယာဂီတို႕ ကိုယ့္အတြက္လုပ္တာ ႀကိဳးစားၾက…။

                                        ကိုယ့္ဘက္က လိုတာ

ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးက-

ဘုန္းႀကီးတို႕၊ ေယာဂီတို႕အတြက္ သူေတာ္ေကာင္း သူျမတ္ေလာင္းႀကီး ေတြ သြားၾကတဲ့ဲ လမ္းေၾကာင္းအတိုင္းလိုက္ခ့ဲဖုိ႔“ဘာမွလိုေလေသးမရိွေအာင္ ေဟာထားခဲ့တာ  မွာေတာ္မူထားခဲ့တာ- လိုတာက ဘုန္းႀကီးတို႕၊ ေယာဂီတို႕ဘက္ကလိုတာ”

ၾကည္႕ပါလား- ဒီလို ဒါနကုသိုလ္ေတြၿပဳရင္ နိဗၺာန္ မရမီ ဘ၀တုိင္း ဘ၀တိုင္း ပစၥည္းဥစၥာေတြေပါတယ္။ ဒီလို သီလေတြေဆာက္တည္ ေစာင့္ထိန္းရင္ ဘ၀တုိင္း ဘ၀တိုင္း ကိုယ္တြင္း ကိုယ္ပေရာဂါ ေဘးအႏၱရာယ္ေတြကင္းၿပီး အသက္ရွည္တယ္။ ဒီလို

သမထ၊ ၀ိပႆနာတရားေတြ အားထုတ္ရင္ စ်ာန္၊ မဂ္၊ ဖိုလ္၊ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာေတြ ခံစားႏိုင္တယ္၊ ေရာက္ရိွႏိုင္တယ္။ အဲဒီလို ျမတ္စြာဘုရားက သတၱ၀ါေတြ သနားေတာ္မူလို႕႔ ငဲ႔ညာေတာ္မူလို႕ထားခ့ဲတာ။ ဒါေတာင္ လူေတြက ကိုယ့္အတြက္ ထားခဲ့မွန္း ေဟားခဲ့မွန္းမသိၾကဘူး။ သနားစရာေတြ ၀မ္းနည္းစရာေတြ။

                                                 အေအးနဲ႔ အပူ

ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ႕ တရားေတာ္ေတြက အလြန္ေအးျမတ့ဲ တရားေတြ ေယာဂီတို႕ရဲ႕စိတ္ေတြက အပူေတြ ေရာလို႕မရဘူး။ ခုလို အားထုတ္ေနတဲ့ တစ္ရႈတစ္ရိႈက္က စၿပီး ေယာဂီတုိ႕ရဲ႕စိတ္ေတြ ၿငိမ္းခ်မ္းသြားေအာင္ ေအးျမသြားေအာင္ အားထုတ္ရမွာ ေမတၱာလည္း မ်ားမ်ားပို႕ၾက..

ေမတၱာပို႕ေတာ့ ေမတၱာပို႕တဲ့ကိုယ့္စိတ္က အရင္ေအးျမတာ။ ကိုယ့္စိတ္ကလည္း တကယ္တမ္း သတၱ၀ါေတြအေပၚ ေအးျမေစလိုတဲ့ စိတ္ဆႏၵႏွင့္ ထိထိေရာက္ေရာက္ပို႕ပါ။ ကိုယ္က ကိုယ့္ရဲ႕ ကိုယ္ေစာင့္နတ္ကစၿပီး ေမတၱာပို႕ေတာ့ ဆိုင္ရာဆိုင္ရာ နတ္ေတြလည္း မေနႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ၀ိုင္း၀န္းကူညီ ေစာင့္ေရွာက္ မစၾကတာေပါ့။ မယံုမရိွႏွင့္ ဘုန္းႀကီးကိုယ္ေတြ႕ေတြ

အမ်ားႀကီးဘဲ၊ ယံုယံုၾကည္ၾကည္ လုပ္ရင္ မၾကာခင္ေတြ႕ရ ခံစားရမွာ…။

                                              ေမာင္းေထာင္ ေျမဇင္းေတာရဆရာေတာ္ႀကီး၏

                                                           ၾသ၀ါဒ . ေကာက္ႏႈတ္ခ်က္

အရွင္အာနႏၵာ၏ယူဆခ်က္

ျမတ္စြာဘုရား အေပါင္းအသင္းေၾကာင့္ သူေတာ္ေကာင္းတရား တစ္၀က္တုိးပြါးႏုိင္မယ္လုိ႔
တပည့္ေတာ္ ယူဆပါ၏တဲ့။
အရွင္အာနႏၵာက ဘုရားကို ေလွ်ာက္ထားေတာ့ ဘုရားရွင္က သူေတာ္ေကာင္းတရား
တစ္၀က္မကပါဘူး၊ အကုန္အျပည့္တုိးပြါးပါတယ္လို႔ ျပန္လည္ေျဖၾကားဖူးတယ္။
ဒါ့ေၾကာင့္  ကုိယ့္ထက္ အေနအထုိင္ေရာ ပညာေရးပါ သာလြန္တဲ့ပုဂိၢဳလ္ေတြကုိ ေပါင္းသင္း
ေပးၾကပါ။ ယီးတီယားတား ပုဂိၢဳလ္ေတြနဲ႔ မေပါင္းပါနဲ႔။

                                                                    မုံရြာၿမိဳ႕ - ပေဇၨာတာရုံဆရာေတာ္

အလုပ္နဲ႔ သက္ေသျပပါ

တစ္ခ်ဳိ႕က ေလထဲ တုိက္ေဆာက္ေနၾကတာ၊ စကားနဲ႔ ၾကြားေနၾကတာ၊ ဒီလုိပုဂိၢဳလ္မ်ဳိးကုိ
ဘယ္သူမွ အထင္မႀကီးဘူး၊ အထင္ေတာင္ ေသးေသးတယ္၊ ကိုယ့္ရဲ႕ ကံအား ဥာဏ္အား
၀ီရိယအားေတြ ရွိေနတာပဲ၊ ကံ  ဥာဏ္ ၀ီရိယ အသုံးခ်ျပီးေတာ့ အလုပ္လုပ္ရမွာပါ၊ ကံ  ဥာဏ္
ရွိေပမဲ့ ၀ီရိယမရွိျပန္ရင္လည္း မျဖစ္ပါဘူး၊ အေရးႀကီးတယ္၊

ဒါေၾကာင့္ မာန္လည္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက မဃေဒ၀လကၤာမွာ “ မႀကိဳးမကုတ္ အားမထုတ္မူ
လူ မလုံ႔လ နတ္မ.မတည့္၊ ပေယာဂစက္ ပ်က္သည့္သူအား လူကုိထား၍ ဘုရားေသာ္မွ ကယ္
မရဘူး ” လုိ႔ ဆုိထားတယ္၊
ဒီေနရာမွာ ပေယာဂဆုိတာ လုံ႔လ၀ီရိယကုိ ေျပာတာ၊ ၀ီရိယရွိရိွ အလုပ္ လုပ္ၾကပါ၊ ဘယ္ေနရာ
မဆုိ အလုပ္နဲ႔ သက္ေသျပရမယ္..။

                                                      မုံရြာၿမိဳ႕ - ပေဇၨာတာရုံဆရာေတာ္

အလုိမျပည့့္သူ သုံးဦး

“ တင္းတိမ္ေရာင့္ရဲ ေလာဘနဲ အျမဲခ်မ္းသာ မဂၤလာ ” တဲ့။

ေနရာတုိင္းမွာ သတိနဲ႔ ထိမ္းပါ၊ လုိခ်င္တာေတြ ေျပာေနလွ်င္ တစ္နွစ္လုံးေျပာလည္း

မကုန္ပါဘူး၊ ေလာကမွာ အလုိမျပည့္သူ သုံးဦးရွိတယ္၊ မဟာသမုဒၵရာႀကီးရယ္

မီးပုံႀကီးရယ္ ေလာဘႀကီးသူရယ္တဲ့၊ မဟာသမုဒၵရာႀကီးဟာ ျမစ္ႀကီးငါးသြယ္ ျမစ္ငယ္

ငါးရာကေန ေရေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲလာလာ ေတာ္ပါျပီလု႔ိ ဘယ္ေတာ့မွ မေျပာဘူး။

မီးပုံႀကီးကလည္း ေလာင္စာေတြ ဘယ္ေလာက္ထည့္ထည့္ ေတာ္ပါျပီလုိ႔ ဘယ္ေတာ့မွ

မေျပာဘူး၊ ေလာဘႀကီးသူလည္း ထုိ႔အတူပဲ၊ ဘယ္ေလာက္ပစၥည္းေတြ ရရ၊ ေတာ္ပါျပီလုိ႔

ဘယ္ေတာ့မွ မေျပာဘူး၊ ဘယ္ေတာ့မွ အလုိမျပည့္ဘူး၊အျမဲတမ္း လုိေနတာပဲ။
                                              
                                                               မုံရြာၿမိဳ႕ - ပေဇၨာတာရုံဆရာေတာ္

အလွဆင္ျခင္း

လူတုိင္းဟာ အလွကုိ လုိခ်င္ၾကတယ္၊ ရုပ္လွတာထက္ စိတ္ေနစိတ္ထားလွဖုိ႔က
ပုိၿပီး အေရးႀကီးတယ္၊ ရုပ္လွေပမဲ့ စိတ္ထားညံ့ရင္ ဘယ္သူမွ မသုံးဘူး။
ရဟန္းေတာ္မ်ား လွခ်င္ရင္ ဘုရားစကား နားေထာင္ရတယ္၊
တပည့္မ်ား လွခ်င္ရင္ ဆရာ့စကား နားေထာင္ရတယ္၊
သားသမီးမ်ား လွခ်င္ရင္ မိဘစကားနားေထာင္ရတယ္၊
ဒါမွ ကုိယ္စီကုိယ္ငွ အလွေတြ ေ၀ေနမွာေပါ့။

ျပင္တယ္ဆုိတာ ရုပ္ကုိျပင္တာရယ္ နာမ္ကုိ ျပင္တာရယ္ ႏွစ္မ်ိဳးရွိတယ္။
အဲဒီ နွစ္မ်ဳိးထဲမွာ နာမ္ကုိျပင္တာက အဓိကက်တယ္၊ သူမ်ားကုိ ျပင္ေစခ်င္ရင္
ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ အရင္ျပင္ပါ။

မိမိအက်ိဳး သူတစ္ပါးအက်ဳိး ျပီးေစတတ္သူကုိ သူေတာ္ေကာင္းလုိ႔ ေခၚတယ္၊
တနည္းေျပာရရင္ ပစၥဳပၸန္ တမလြန္ ႏွစ္တန္ေသာ အက်ိဳးကုိ စြမ္းစြမ္းတမံ ေဆာင္ရြက္
ႏုိင္သူကုိ သူေတာ္ေကာင္းလုိ႔ ေခၚတယ္၊ မသူေတာ္ကေတာ့ ဒီလို မဟုတ္ဘူး။
၀ိေရာဓိ ျဖစ္သြားျပီ၊ ဒါေၾကာင့္ သူေတာ္ေကာင္းနဲ႔ မသူေတာ္ဆုိတာ ဆက္စပ္လုိ႔
ရတာ မဟုတ္ဘူး၊ မုိးႏွင့္ေျမပမာ ကြာျခားတယ္။
                                                      (မုံရြာၿမိဳ႕ - ပေဇၨာတာရုံဆရာေတာ္)

နည္းနည္းေျပာ မ်ားမ်ားလုပ္

ျမတ္စြာဘုရား မိန္႔ေတာ္မူထားတာ ရွိတယ္ - ယထာ ၀ါဒီ တထာ ကာရီ - ေျပာတဲ့အတုိင္းလုပ္ျပီး
လုပ္တဲ့အတိုင္း ေျပာရမယ္တဲ့၊ ဒါနဲ႔ ပါတ္သက္လုိ႔ မင္းကြန္း တိပိဋကဆရာေတာ္ႀကီး မိန္႔ေတာ္မူ
တာလည္း ရွိတယ္၊ မလုပ္မေျပာ လုပ္မွေျပာ သေဘာစင္လွေစ၊အေျပာသာခဲ်႕ အလုပ္မဲ့ ကဲ႔ရဲ႕
မလြတ္ေခ် - တဲ့။
အလုပ္မလုပ္ပဲ ေလလုံးထြားေနရင္ ကဲ့ရဲ႕ မလြတ္ဘူးတဲ့၊ဒါေၾကာင့္ နည္းနည္းေျပာျပီး မ်ားမ်ား
အလုပ္လုပ္ပါ။
                                     မုံရြာၿမိဳ႕ - ပေဇၨာတာရုံဆရာေတာ္

ထုံးတမ္းစဥ္လာ

ကုိယ့္ေအာက္တန္းတူ အျမတ္လူနွင့္ မွတ္ယူျမဲသုိ သုံးပုဂၢိဳလ္တြင္ ေအာက္ကုိသနား တန္းတူအားကုိ ေျမွာက္စား ႐ႈတ္ခ် မျပဳရဘူး၊ ထက္ကလူမွာ ရုိေသရာ၏ - တဲ့။
ကုိယ္နွင့္ယွဥ္ျပီး ပုဂၢိဳလ္သုံးမ်ဳိးကုိ အတန္းအစား သတ္မွတ္လုိ႔ရတယ္၊ ကုိယ့္ေအာက္ အဆင့္အတန္း နိမ့္သူကုိ သနားရမယ္၊ ကုိယ္နွင့္တန္းတူ ပုဂိၢဳလ္ကုိ မႏွိမ့္ခ်ရဘူး၊ေျမွာက္စားရမယ္၊
ကုိယ့္ထက္ျမတ္သူကုိ ရုိေသရမယ္ - တဲ့။ ဒီလို ေလာက ထုံးတမ္းစဥ္လာေတြလည္း ရွိတယ္။
                                                    (မုံရြာၿမိဳ႕ - ပေဇၨာတာရုံဆရာေတာ္)

ေမြးေန႔

ေမြးေန႔ဆုိတာ အသက္ႀကီးလာတဲ့ အထိမ္းအမွတ္ျဖစ္တယ္၊ “ ငါသည္ တစ္ႏွစ္ပုိ၍ ေသဘက္
နီးလာျပီ ” ဟု ေမြးေနက သတိေပးေနတာျဖစ္တယ္။ ေအာက္ပါလကၤာကုိ မရေသးရင္ ရေအာင္
က်က္ျပီး မရဏာႏုႆတိဘာ၀နာျဖစ္ေအာင္ ရြတ္ပါ။
         ငါႏွင့္ရြယ္တူ ငါ့ေအာက္လူ ႀကီးသူေသၾကမ်ားလွျပီ၊
         ခဏမစဲ အုိစျမဲ ကုိယ္လည္းေသဘက္နီးခဲ့ျပီ၊
         မေသရမီ ပါရမီ ငါသည္ျဖည့္မွ သင့္ေတာ္မည္။

ခ်မ္းသာသုခဟာ ကုိယ္ခ်မ္းသာမႈ စိတ္ခ်မ္းသာမႈနွစ္မ်ိဳးအနက္ ကုိယ္ခ်မ္းသာမႈထက္ စိတ္ခ်မ္း
သာမႈက ပုိျပီးခ်မ္းသာတယ္။
စိတ္ခ်မ္းသာမႈမွာလည္း ေလာဘနွင့္ေပ်ာ္၍ ခ်မ္းသာမႈဟာ ေနာက္က ကပ္လွ်က္ေသာ္လည္း
ေကာင္း အေတာ္ေ၀းေ၀းက ခြါလွ်က္ေသာ္လည္းေကာင္း ဒုကၡအျမဲပါေနတယ္။
ဒါ့ေၾကာင့္ လူအမ်ားစုရဲ႕ ေလာဘနွင့္ေပ်ာ္၍ခ်မ္းသာမႈဟာ တကယ့္ခ်မ္းသာ မဟုတ္ပါ။
ဆင္းရဲဖုိ႔အေၾကာင္း ဒုကၡအေပါင္းသာ ျဖစ္တယ္။

အလုပ္မလုပ္ပဲ အသက္ရွင္၍မေနလို၊ အသက္ႏွင့္ခႏၶာကုိယ္ ျမဲေနသေရြ႕ နုိင္ငံနွင့္သာသနာ
ေတာ္အတြက္ အလုပ္လုပ္ရမယ္၊ လူတုိင္း လူတုိင္း မေသေအာင္ ၾကိဳးစားေနၾကတယ္၊
မေသခင္ ဘာလုပ္ၾကမလဲ ?
အေျခြအရံ အေက်ာ္အေစာ လူ႔စည္းစိမ္ ခ်မ္းသာဆင္းရဲတုိ႔မွာ ပ်က္စီးဆုံးရႈံးေသရဦးမည္ကား
မလြဲဧကန္တည္း၊ မိမိတုိ႔ဘ၀ကုိ ပါရမီကုသုိလ္ျဖင့္ ထုံမႊမ္းၾကပါေလ. ။

                                                   အရမပူရ မဟာဂႏၶာရုံဆရာေတာ္

သီလနွင့့္ခ်မ္းသာ

သီလဟာ ဒီဘ၀ ေနာက္ဘ၀ ကာလမေရြး စိတ္ခ်မ္းသာ ကုိယ္ခ်မ္းသာကုိ
ေပးႏုိင္တယ္၊ ေမတၱာ သစၥာ ခႏီ ၱတုိ႔လည္း ေကာင္းက်ိဳးကုိ ေပးႏုိင္ပါတယ္။

သမုဒၵရာေရဟာ မီးေၾကာင့္မကြ်မ္းဘူး၊ ျမင့္မုိရ္ေတာင္ဟာလည္း ေလၾကာင့္
မတုန္လႈပ္ဘူး၊ ေက်ာက္ခဲဟာလည္း ေရေၾကာင့္ မေက်ဘူး၊ ဒီလိုပဲ သူေတာ္
ေကာင္းဟာလည္း မသူေတာ္ဖ်က္တာကုိ မတုန္လႈပ္သင့္ဘူး။

အေနလည္းေကာင္း စိတ္လည္းေကာင္း၍ ေကာင္းေကာင္းပညာ တတ္မွသာ
ငါဟာႀကီးပြါးမည္။
အေနမေကာင္း စိတ္မေကာင္း၍ ေကာင္းေကာင္းပညာ မတတ္ပါ
ငါဟာဆုတ္ယုတ္မည္။

သစၥာဟာ မုသားနွင့္ေျပာင္းျပန္ျဖစ္တယ္၊ ယခုေခတ္ သစၥာအလြန္ နည္းၾကတယ္၊
မုသားဟာ ငါးပါးသီလ ကိုယ္က်င့္မွာေတာင္ အျမဲေရွာင္ဖုိ႔ ပါေနတယ္၊ သီလရွိသူ
ဟာ ကုိယ္ျဖစ္ခ်င္တဲ့အက်ဳိးကုိ ရနုိင္တယ္၊ သီလမရွိရင္ ငရဲ တိရစ ၦာန္ ျပိတၱာ
တစ္ခုခုနဲ႔ လူႏုံ လူမြဲ လူဆင္းရဲသာ ျဖစ္ရမယ္။

ကုသုိလ္စိတ္နဲ႔ေပ်ာ္၍ ခ်မ္းသာျခင္းကား ယခုလည္း ခ်မ္းသာ၊ ေနာင္အက်ိဳးေပးတဲ့
အခါလည္း ခ်မ္းသာတယ္၊ နိဗၺာန္အထိလည္း ခ်မ္းသာတယ္။ဒါ့ေၾကာင့္ ကုသုိလ္
စိတ္မွာ အဆင့္ဆင့္တုိး၍တုိး၍ ခ်မ္းသာတဲ့ စိတ္ခ်မ္းသာမႈေတြရိွပါတယ္၊
ထိုခ်မ္းသာမႈကို စီးပြါးေရးလုိက္စားတဲ့လူမ်ား မသိၾကဘူး၊သိေအာင္ၾကိဳးစားၾကပါ။
                                            (အမရပူရ မဟာဂႏၶာရုံဆရာေတာ္)

ေမတၱာနဲ႔ ေနၾကပါ

ကုသုိလ္ဆုိတာ အလုိလိုမရႏုိင္ပါဘူး၊ လုပ္ယူမွ ရႏုိင္တယ္၊ ရရွိတဲ့သဒၶါတရားကုိ အသုံးခ်မွ
ေနာက္ေတာ့ သဒၶါထက္မယ္၊ ရရွိတဲ့ ၀ီရိယကုိ အသံုးခ်မွ ေနာက္ေတာ့ ၀ီရိယထက္မယ္။

ဘုန္းႀကီးဆုိတာ ကုိယ္က အယူခ်ည္း မဟုတ္ရဘူး၊ ေပးလည္း ေပးရမယ္၊ ဘာေပးရမလဲ၊
ကေလးေတြကုိ ပညာသင္ေပးရမယ္၊ ဒကာ ဒကာမေတြကုိ တရားေဟာေပးရမယ္၊တုိင္းျပည္ကုိ
တစ္ဖက္တစ္လမ္းမွ အကူအညီ ေပးရမယ္။

စီးပြါးဥစၥာ ရွာတယ္ဆုိတာ လူခ်မ္းသာေအာင္ ရွာတာျဖစ္တယ္၊ စီးပြါးရွာမႈေၾကာင့္ ကိုယ္ဆင္းရဲ
လြန္းရင္လည္းေကာင္း စိတ္ဆင္းရဲလြန္းရင္လည္းေကာင္း စီးပြါးရွာရက်ိဳး မနပ္ဘူး၊ ဒါေၾကာင့္
ကုိယ္လည္း သိပ္မဆင္းရဲ စိတ္လည္း ခ်မ္းသာနုိင္တဲ့ စီးပြါးရွာနည္းကုိ စဥ္းစားၾကပါ။
(ဒီဘ၀ စီးပြါးရွာမႈေၾကာင့္ ေနာက္ဘ၀သံသရာမွာ သီလပ်က္၍ အပါယ္ေလးပါး သြားရမယ္ ဆုိ
ရင္ကား သာ၍ပင္ ၀မ္းနည္းစရာ ေကာင္းလွပါတယ္။)။

သိပၸံပညာ တုိးတက္လာလုိ႔ အစားေကာင္းေတြ စားရ၊ အ၀တ္ေကာင္းေတြ ၀တ္ရ၊ အေနေကာင္း
ေတြ ေနရပါတယ္၊ ဒါေပမဲ့ အက်င့္စာရိတၱဘက္က တုိးတက္မႈ မရွိတာေၾကာင့္ စိတ္ခ်မ္းသာမႈ မရ
ၾကေတာ့ပါဘူး၊ ဗုဒၶတရားေတာ္ကုိ  သိမွသာ စိတ္ခ်မ္းသာမႈ ရႏုိင္ပါေတာ့မယ္။

ဗုဒၶျမတ္စြာကုိ အာရုံျပဳျပီး အျမဲတန္း ေမတၱာနဲ႔ေနရင္ သာမာန္လူေတြထက္ “ ကံ ” နဲ႔ အရွိန္အ၀ါ
ျမင့္တယ္၊ဒါေၾကာင့္ အျမဲ ေမတၱာနဲ႔ ေနၾကပါ။

အာရုံတစ္ခုခုမွာ စြဲလမ္းေနရင္ ငါးမွ်ားခ်ိတ္မိတဲ့ ငါးႏွင့္တူတယ္။

လူေတြဟာ ဘာေလးပဲျဖစ္လုိက္ျဖစ္လုိက္ ကံခ်ည္းပဲ ေအာက္ေမ့လုိက္ၾကတာပဲ၊ ဘုရားရွင္ရဲ႕
ဥာဏ္ ၀ီရိယနွင့္ ျပဳျပင္မႈ ၾကိဳးစားမႈကုိ အသားေပး၀ါဒရွိပါလွ်က္ ကံခ်ည္း ခ်ထားေတာ့
သာသနာလည္း နာ၊ လူမ်ိဳးလည္း နာတာေပါ့။
                                                    (အမရပူရ မဟာဂႏၶာရုံဆရာေတာ္)

စာရိတၱ

စာရိတၱဟာ ကေလးေတြကတည္းက သင္ေပးမွျဖစ္တယ္၊ ႀကီးမွသင္ရင္
မရေတာ့ဘူး၊မလြယ္ေတာ့့ဘူး၊ရုပ္ရွင္တုိ႔ဘာတုိ႔၀င္ေတာ့ သေဘာက်ၾကတယ္၊
ဒီေတာ့ ျမန္မာ့ သားသမီးေတြမွာ ျမန္မာနွင့္မတူေတာ့ဘူး၊ကျပားေလးေတြ
ျဖစ္လာတယ္။

တတ္ရုံ မွတ္ရုံနဲ႔ မႀကီးပြါး၊ ေကာင္းနုိ္းရာကို ေရြးခ်ယ္ျပီး လုိက္နာျပဳက်င့္မွ
ႀကီးပါြးမယ္။

ပုဂိၢဳလ္ တစ္ဦးတစ္ေယာက္၏ စြမ္းရည္သတိၱျဖင့္ အရာမေရာက္နုိင္ပါ၊
ပတ္၀န္းက်င္ အသိုင္းအ၀ုိင္းေကာင္းမွ အထေျမာက္တယ္။

ဘာသာ ယဥ္ေက်းမႈမရွိရင္ ဘယ္လုိလုပ္မလဲ၊ဘာသာ ယဥ္ေက်းမႈမရွိရင္
ေက်းဇူးတရားကုိ အေလးထားေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး၊ ဒီလုိဆုိရင္ လူ႔ေလာက
ပ်က္စီးဖုိ႔သာ ျဖစ္တယ္။

ဗုဒၶၾသ၀ါဒတရား လုိက္နာသူဟာ ဒီဘ၀မွာလည္း လူေကာင္းသူေကာင္း
တစ္ေယာက္ျဖစ္နုိင္ျပီး စိတ္ခ်မ္းသာမႈကိုလည္း ရနုိင္ပါတယ္။
အျပစ္တစ္စုံတစ္ရာ မက်ဴးလြန္တဲ့အတြက္ ေသရမွာကုိ မေၾကာက္ပဲ
ဒီဘ၀ကုိ ရဲရဲႀကီး စြန္႔လႊတ္နုိင္သူလည္း ျဖစ္နုိင္ပါတယ္။

ပါရမီဆုကုိ မက်င့္ပဲ ေတာင္းေနရုံနဲ႔ မရဘူး။
မေတာင္းပဲ က်င့္ေနရင္ ရပါတယ္။
                            (အမရပူရ မဟာဂႏၶာရုံဆရာေတာ္)

မေသခင္ အေသျဖစ္တဲ့ ေန႔

တစ္ေန႔တာမွာ ကုသုိလ္ ဥစၥာ က်န္းမာေရး အတတ္ပညာ တန္ခုိးဂုဏ္သိန္
ဒီငါးမ်ိဳး တစ္မ်ိဳးမ်ိဳးမွ အက်ဳိးမရဘဲ ကုန္လြန္သြားတဲ့ေန႔ဟာ ၀မ္းနည္းစရာ
အေကာင္းဆုံး ေန႔ပါပဲ၊(မေသခင္က အေသျဖစ္ရတဲ့ ေနပါပဲ )။

ပထမ လူၾကည္ညိဳေအာင္ ေန၊ ဒုတိယ နတ္ၾကည္ညိဳေအာင္ ေန၊ တတိယ
မိမိကုိယ္မိမိ ၾကည္ညိဳေအာင္ ေနပါ။

ေလာကႀကီးမွာ လူေတြဟာ ကုိယ့္ကုိယ္ကို အခ်စ္ဆုံးလုိ႔ ေျပာၾကတယ္၊
တကယ္ေတာ့ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ခ်စ္ရင္ ေကာင္းသထက္ေကာင္းေအာင္
ႀကိဳးစားရမယ္၊ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟတရားေတြမွာ နစ္မြန္းေနရင္
ခ်စ္ရာ မေရာက္ပါဘူး၊ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ႏွစ္ရာ ေရာက္ေနပါတယ္။

မေကာင္းမႈတစ္ခုကို ေလာကရုိးရာဆုိျပီး က်ဴးလြန္ေနၾကေပမဲ့
အျပစ္ကေတာ့ အျပစ္ပါပဲ။
                                 (အမရပူရ မဟာဂႏၶာရုံဆရာေတာ္)

ေရႊအုိးေတြ

မဂ္ရဖုိလ္ျမင္ ကြ်တ္တမ္း၀င္ဖုိ႔ဆုိတာ ဆုေတာင္းေနရုံျဖင့္ မျပီး၊
ပါရမီရေအာင္ ၾကိဳးစားမွ ျဖစ္မယ္။

လူ႔ဘ၀တန္ဖုိးဟာ ကုသိုလ္ပါရမီနဲ႔ စိတ္ေကာင္းႏွလုံးေကာင္းပဲ ရွိတယ္၊
ဂုဏ္ လာဘ္ ေျခြရံ ေက်ာ္ေစာမႈကေတာ့ ပ်က္ခဲ့တာခ်ည္းပဲ။

ဒီေန႔ ကမ ၻာသူ ကမ ၻာသားေတြဟာ ေလာဘ ေဒါသတုိးပြါးျပီး
ဆင္းရဲပင္ပမ္းတဲ့ လမ္းဆုိးႀကီးကုိသာ ပ်ာယီးပ်ာယာ လုိက္ေနၾကတယ္၊
ေအးခ်မ္းသာယာတဲ့ လမ္းကုိေတာ့ မျမင္နုိင္ မၾကားနုိင္ေအာင္ ျဖစ္ေနၾကတယ္။

လူေတြဟာ ျဖစ္လာတဲ့ အေျခအေနကုိ ရုန္းကန္မယ္ေတာ့ မၾကံဘဲ
ကုန္းခံမယ္သာ စိတ္ကူးေနၾကတယ္။

လူေတြက ဒါနကုိသာ ေရႊအုိးလုိ႔ ထင္ေနၾကတယ္။
သီလ သမာဓိ ပညာတုိ႔လည္း ေရႊအုိးေတြပါပဲ။

ကံေကာင္းေအာင္ ေစာင့္မေနနဲ႔၊ ကံေကာင္းေအာင္ လူက
ကုသုိလ္ေကာင္းမႈ မ်ားမ်ား လုပ္ေပးပါ။
                 (အမရပူရ မဟာဂႏၶာရုံဆရာေတာ္ )

နွစ္ဖက္ျမင္

ေမ့ေမ့ေလွ်ာ့ေလွ်ာ့ ေနသူကို ျပပါဆုိရင္ သူမ်ားကုိသာ မျပၾကနဲ႔။ ကုသုိလ္ကိစၥ ေမ့သမွ်အေမ႔ခ်ည္းပဲ။

သံသရာေရးကုိ မႀကိဳးစားပဲ ပစၥကၡႀကီးပြါးေရးကုိသာ ႀကိဳးစားေနရင္ တရားလမ္း မဟုတ္ေသး။

ေသျခင္းဟာ အဆန္းမဟုတ္ပါ၊ ကံ တစ္ခုနဲ႔ ပိုင္းျခားလုိက္တဲ့ ဘ၀တစ္ခု ကုန္ဆုံးသြားျခင္းပါပဲ။

မ်က္စိကို ပစၥဳပၸန္ တမလြန္ နွစ္ဖက္ၾကည့္ပါ၊မ်က္ကြယ္ တမလြန္ကုိ မျမင္နုိင္ရင္ တစ္ဖက္ကန္းတာပဲ၊ဒီေတာ့ သုတရွိဖုိ႔ု လိုတယ္။

ဘာသာေရးႏွင့္စပ္ျပီး အသိဥာဏ္တုိးဖုိ႔ လမ္းမွန္ေရာက္ဖုိ႔ကလည္း သိပ္အေရးႀကီးတယ္။

                                                         (အမရပူရ မဟာဂႏၶၶာရုံဆရာေတာ္)

သတိရွိမွ

တစ္ေယာက္ထမ္း၀န္ကုိ နွစ္ေယာက္ သုံးေယာက္ကူမ ထမ္းေနျခင္းျဖင့္ အက်ဳိးမထူးႏုိင္။

အစားေကာင္း အေနေကာင္း အ၀တ္ေကာင္းတုိင္း ခ်မ္းသာတာမဟုတ္ဘူး၊ တဏွာ
ေလာဘ ေဒါသနည္းရင္ ခ်မ္းသာတာပဲ။

မေကာင္းတဲ့ အာရုံမ်ားၾကေတာ့ အလကားေပၚတယ္၊ ေကာင္းတဲ့ အာရုံမ်ားၾကေတာ့
သတိရွိမွ ေပၚတယ္၊( သတိဆုိတာ ပုိတယ္မရွိ၊ လိုတာသာ ရွိတယ္၊)

အရာရာမွာ ပထမ ဗဟုသုတရွိဖုိ႔၊ ဒုတိယ သတိထားဖုိ႔၊  တတိယ မွန္ မမွန္ စုံစမ္းဖုိ႔နဲ႔၊
စတုတၳ ၀ီရိယနဲ႔ အလုပ္လုပ္ဖုိ႔ပဲ၊။

သံသရာႀကီးထဲမွာ ေဆြေတြ မ်ိဳးေတြကေတာ့ မဆန္းပါဘူး၊ သူေတာ္ေကာင္းအျဖစ္
ေတြ႔ရမွ တန္ဖိုးရွိပါတယ္။    ( အမရပူရ မဟာဂႏၶာရုံဆရာေတာ္ )

ကုိယ္ပုိင္ဥာဏ္ရွိၾကပါ

ကိုယ္ပုိင္ဥာဏ္မရွိၾကရင္ အင္မတန္ေကာင္းတဲ့ ဗုဒၶဘာသာထဲမွာလည္း

ဘာသာေရး မိႈင္းတုိက္ခံရမယ္။

ကိုယ့္ကုိ ပတ္၀န္းက်င္က မခ်စ္ၾကေပမဲ့ မမုန္းမွ ေကာင္းတယ္။

ငါသည္ ဘယ္လုိငါျဖစ္ထုိ္က္သနည္း။ငါသည္ ငါအၾကည္ညိဳခံရေသာ ငါ

ျဖစ္ထုိက္သည္။သူတစ္ပါးကုိ ညာ၀ါးလုိ႔ရသည္၊င့ါကိုယ္ငါ ညာ၀ါးလုိ႔မရ။

မည္သူမဆုိ မိမိကုိယ့္ကုိ မိမိ ၾကည္ညိဳခံရသူျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားရမယ္။

အရွိန္အ၀ါမဲ့တာထက္ အလိမ္အမာမဲ့တာကသာျပီးခက္ပါတယ္။

လူတုိင္းဟာ ကုိယ့္ရဲ႕ ရည္မွန္းခ်က္ပန္းတုိင္ ရွိၾကရမယ္။

ေပ်ာ့လြန္းရင္ အေစာ္ကား ခံရတတ္တယ္၊မာလြန္းရင္ ရန္မ်ားတတ္တယ္။

ဒါ့ေၾကာင့္ မေလ်ာ့မတင္း ေနတတ္ၾကပါ။

                                            (အမရပူရ မဟာဂႏၶာရုံဆရာေတာ္)