အလုပ္နဲ႔ သက္ေသျပပါ

တစ္ခ်ဳိ႕က ေလထဲ တုိက္ေဆာက္ေနၾကတာ၊ စကားနဲ႔ ၾကြားေနၾကတာ၊ ဒီလုိပုဂိၢဳလ္မ်ဳိးကုိ
ဘယ္သူမွ အထင္မႀကီးဘူး၊ အထင္ေတာင္ ေသးေသးတယ္၊ ကိုယ့္ရဲ႕ ကံအား ဥာဏ္အား
၀ီရိယအားေတြ ရွိေနတာပဲ၊ ကံ  ဥာဏ္ ၀ီရိယ အသုံးခ်ျပီးေတာ့ အလုပ္လုပ္ရမွာပါ၊ ကံ  ဥာဏ္
ရွိေပမဲ့ ၀ီရိယမရွိျပန္ရင္လည္း မျဖစ္ပါဘူး၊ အေရးႀကီးတယ္၊

ဒါေၾကာင့္ မာန္လည္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက မဃေဒ၀လကၤာမွာ “ မႀကိဳးမကုတ္ အားမထုတ္မူ
လူ မလုံ႔လ နတ္မ.မတည့္၊ ပေယာဂစက္ ပ်က္သည့္သူအား လူကုိထား၍ ဘုရားေသာ္မွ ကယ္
မရဘူး ” လုိ႔ ဆုိထားတယ္၊
ဒီေနရာမွာ ပေယာဂဆုိတာ လုံ႔လ၀ီရိယကုိ ေျပာတာ၊ ၀ီရိယရွိရိွ အလုပ္ လုပ္ၾကပါ၊ ဘယ္ေနရာ
မဆုိ အလုပ္နဲ႔ သက္ေသျပရမယ္..။

                                                      မုံရြာၿမိဳ႕ - ပေဇၨာတာရုံဆရာေတာ္

စိတ္

                             

သင့္ကုိ ေစစား 

ဘယ္သူမ်ားလဲ

ခြဲျခား ဆန္းစစ္

ေျဖရွာ လစ္ေသာ္

“ စိတ္ ” ျဖစ္ေနပါ ေလေရာလား..။

ဘ၀၏ “ ပဲ့ ” 

စိတ္ျဖစ္ခဲ့ေသာ္
(ေလာကဓံရဲ႕)

အလွဲ႔အေျပာင္း

မတိမ္းေစာင္းဖုိ႔
ထိမ္းေက်ာင္းစရာ

စိတ္ေကာင္းမွာ
မွန္စြာထားဖုိ႔ လုိေပျပီ...။

 ကမၼပထ 

ကုသလနွင့္

သမာဓိ ပညာ

ဘာ၀နာ၌

ေကာင္းစြာ တင္ထား

စိတ္ေကာင္းမ်ား..။

 

ယင္းစိတ္ေကာင္း မွ

ဘ၀ ေဘာဂ

နိဗၺာနဟု

သမၸတိၱစုံ

သုခစုံကုိ

ကုံလုံျပည့္၀

ေပးနုိင္စြ..။

ဒုကၡထုိထုိ 

မေရာက္လုိလည္း

စိတ္ကုိပဲ
သတိ ကဲ
အသိျမဲ၍ ထိမ္းရမည္..။

 

သုခထုိထုိ

ခံစားလုိလည္း

စိတ္ကုိပဲ
သတိ ကဲ
အသိျမဲ၍ ထိမ္းရမည္..။
                                   
                              ေကာင္းသစ္

စိတ္သည္သာ . ၅

 အရွင္ကစၥည္းမေထရ္ျမတ္ေျခေတာ္ရင္း ၀ပ္စင္းကာ ရွင္ရဟန္းျပဳေပးပါရန္အေၾကာင္း ရုိေသစြာ
ခြင့္ေတာင္းေလေတာ့၏။ အရွင္ျမတ္သည္ အမ်ဳိးသားတစ္ျဖစ္လဲ ေသာေရယ် သေဌးသားကုိ ရွင္ျပဳေပးေတာ္မူ၏၊အသက္နွစ္ဆယ္အရြယ္ေက်ာ္ျပီးျဖစ္၍ရဟန္းအျဖစ္ထိ ျမွင့္ေတာ္ေပးေတာ္မူ ၏။ယေန႔သည္ သူအမ်ိဳးသမီးဘ၀မွ လြတ္ေျမာက္ေသာေန႔၊  လူ၀တ္ေၾကာင္ဘ၀မွ လြတ္ေျမာက္ ေသာေန႔၊ရခဲေသာ ရွင္ရဟန္းဘ၀ကုိ ရရွိေသာေန႔၊ အရွင္ေသာေရယ်အျဖစ္ ေျပာင္းလဲသြားေသာ သမုိင္း၀င္ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ ျဖစ္သြားေလျပီ။

အရွင္ျမတ္သည္ ရဟန္းသစ္ျဖစ္ေသာ အရွင္ေသာေရယ်အား ရံခါရဟန္းေတာ္မ်ား လိုက္နာရ မည့္ ၀ိနည္းဥပေဒသကို သင္ျပေပး၏ ရံခါ ဆန္းၾကယ္ေသာ တရားစကားမ်ား ေဟာၾကားေပး၏၊ ရံခါ၀ိပႆနာရႈပြါးနည္းမ်ား လမ္းျပေပး၏၊ကာမနယ္မွာ အျမစ္တြယ္စည္ပင္ခဲ့ေသာ အရွင္ ေသာ ေရယ်၏စိတ္သည္ ယခုေတာ့ ဓမၼနယ္မွာ အျမစ္တြယ္ေနေလျပီ၊ အရွင္ကစၥည္းမေထရ္ျမတ္၏ အနီးကပ္ သြန္သင္ျပမႈေၾကာင့္ သူ႔စိတ္သည္ အျမဲတန္း “ သတိ အသိ ” ေနအိမ္၌ ေပ်ာ္ေန ေလျပီ၊ အရွင္ကစၥည္းမေထရ္ျမတ္သည္ ရဟန္းသစ္ အရွင္ေသာေရယ်ကို ပစၦာသမဏအျဖစ္ ေခၚယူလွ်က္ေဒသစာရီ ၾကြခ်ီေတာ္မူရာ သာ၀တိၳျပည္ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္သုိ႔ပင္ ေရာက္ရွိ လာေပျပီ။

အရွင္ကစၥည္းမေထရ္ျမတ္ေနာက္ ရဟန္းသစ္တစ္ပါး ပါလာသည္ကုိ ေတြ႔ရေသာအခါ ေဇတ၀န္ ေက်ာင္းေတာ္ရွိ ရဟန္းေတာ္မ်ားက အခ်င္းခ်င္းျဖစ္လာျပီမုိ႔ သိကၡာ၀ါ ဇာတိ ရွင္ရဟန္း ျပဳျဖစ္ လာပုံစသည္တုိ႔ကုိ ေမးျမန္းၾကေလ၏၊အရွင္ေသာေရယ်သည္ သူ႔ဘ၀ဇာတ္ေၾကာင္း မခြ်င္း မခ်န္  အကုန္ ေျပာျပလုိက္ေလ၏၊ထုိအခါ ထူးဆန္းသည့္ သူ႔ ( တစ္ကုိယ္ နွစ္ဘ၀ျဖစ္မႈ . အိမ္ ေထာင္သည္ဘ၀ ျဖစ္သမ္းခဲ့ရသည့္ )သတင္းသည္ တစ္ခဏခ်င္း ေက်ာင္းတြင္းသို႔ ထုိမွတဆင့္ ျမိဳ႕တြင္းသို႔ပင္ ပ်ံ႕ႏွံ႔သြားေလေတာ့၏။

ၾကားရသူ ရဟန္းရွင္ လူမ်ားက လာလာ ေမးၾက၏။အရွင္ျမတ္ ဒီလုိ သတင္းၾကားရတတာ ဟုတ္ပါသလားဘုရား၊ ဟုတ္ပါတယ္၊ ဒါဆုိ အမိဘ၀ရတဲ့ သားနွင့္ အဖဘ၀ရတဲ့သား ဘယ္သား ကုိ  အခ်စ္ပုိပါသလဲဘုရား၊ရင္နွင့္လြယ္ျပီးဖြါးရတဲ့ မိခင္ အျဖစ္နွင့္ရတဲ့သားကုိ အခ်စ္ပုိပါတယ္ ၊ (မိခင္သည္ ဖခင္ထက္ သားသမီးနွင့္အေနနီး၏၊ ပထမ မိခင္၀မ္းမွာ စတင္ေနရ၏၊ ဖြါးျမင္ လာေသာအခါ မိခင္၏ အနီးကပ္ျပဳစုယမႈကုိ ခံယူရ၏၊ မိခင္သည္ ဖခင္ထက္ သားသမီးကို ပုိဂရုစုိက္ရ၏၊ ထုိ႔ေၾကာင့္လဲ အခ်စ္ပိုသည္ ျဖစ္နုိင္ပါ၏)။

ဟုိကေမးလာ ေျဖရ၊ ဒီက ေမးလာ ေျဖရ ၊ ၾကာေတာ့ အရွင္ေသာေရယ် ျငီးေငြ႔လာေလျပီ၊ ရွက္
လည္း ရွက္လာေလျပီ၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ တစ္ပါးတည္းေန၍ တရားကုိသာ တြင္တြင္အားထုတ္ေနေလ
ေတာ့၏၊ ရဟန္းျပဳလာသည္မွစ၍ သတိ အသိနွင့္ထိမ္းခ်ဳပ္လာသည္မုိ႔ သီလတရားသည္ သန္႔ ရွင္း စင္ၾကယ္ေန၏။ စင္ၾကယ္သည့္ သီလ၊ သီလ၀ိသုဒၶိကုိ အေျခခံ၍ ဘ၀ခႏၶာအတၱာေဘာ၌ “ ခယ ၀ယ ” သေဘာကုိ ျမင္ေအာင္ရႈ၍ သိေအာင္ ျပဳ၏၊  သီလ၀ိသုဒၶိ စိတၱ၀ိသုဒၶိ ဒိ႒ိ၀ိသုဒၶိ ..
စသည္ စသည္ စင္ၾကယ္မႈမ်ား ဆက္တုိက္ျဖစ္ပြါး၍ ကိေလသာအၾကြင္းမဲ့ စင္ၾကယ္သည့္ အျဖစ္သုိ႔ပင္ ေရာက္သြားေလျပီ၊ ပဋိသမိၻဒါ ေလးပါးနွင့္တစ္ကြ အရဟတၱဖုိလ္ေရာက္ မ်က္ ေမွာက္ ျပဳသြားျခင္း ျဖစ္၏၊ တနည္းအားျဖင့္ ကိေလသာ ဘ၀ခႏၶာမွ လြတ္ေျမာက္သြားျခင္းျဖစ္ ေတာ့၏၊ ဤသည္မွာ အရွင္ေသာေရယ် မေထရ္ျမတ္၏ ေနာက္ဆုံး သမုိင္း၀င္လြတ္ေျမာက္မႈ ျဖစ္ပါ၏၊ေနာက္ေၾကာင္း ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မလွည့္ေတာ့ေသာ လြတ္ေျမာက္မႈ ျဖစ္ပါ၏။

ေနာက္မွ သတင္းၾကား၍ ေရာက္လာေသာ ရဟန္းေတာ္မ်ားမွ အရွင္ျမတ္ကုိ ေမးျမန္းၾကျပန္ ေလျပီ၊ ကာယကံရွင္က ကုိယ္တုိင္ေျပာတာကို ၾကားခ်င္ၾကေသာေၾကာင့္ ျဖစ္၏၊ အရွင္ဘုရား ဒီလုိ ဘ၀ေတြ ဆန္းဆန္းျပားျပား ျဖစ္ခဲ့ရတယ္ဆုိတာ ဟုတ္သလားဘုရား၊ဟုတ္ပါတယ္ဘုရား၊ ဒါဆုိ  မိခင္အျဖစ္နဲ႔ရတဲ့သား၊ ဖခင္ဘ၀နဲ႔ ရတဲ့သား ဘယ္သားကုိမ်ား အခ်စ္ပုိပါသလဲဘုရား။“

တပည့္ေတာ္မွာ ဘယ့္သူေပၚမွ ခ်စ္ျခင္း မရွိေတာ့ပါဘုရား”

သူတုိ႔ၾကိဳတင္ ၾကားထား ထင္မွတ္ထားေသာ အေျဖကုိ မၾကားရပဲ “ အခ်စ္မရွိေတာ့ပါ ”
ဟူေသာ အေျဖကုိ ၾကားလုိက္ရေသာအခါ  အံအားသင့္သြားၾက၏( ရဟန္းေတာ္မ်ား ထင္မွတ္ ထားသည္က အရင္အေျဖလုိပဲ မိခင္ဘ၀နဲ႔ ရတဲ့သားကုိ ပုိခ်စ္ပါတယ္ဘုရားဟု ေျဖဆုိမည္ ထင္ထားၾက၏၊ သုိ႔ေသာ္ ) အရွင္ေသာေရယ်အေျဖေၾကာင့္ သူတုိ႔ အံ့အားသင့္သြားျခင္းျဖစ္၏၊)

အခ်စ္မရွိဟု ေျဖျခင္းသည္ သံေယာဇဥ္မရွိေတာ့ ေျဖသည္နွင့္တူ၏၊ သံေယာဇဥ္ မရွိေတာ့ဟုေျဖ ျခင္းသည္ ကိေလသာ သံေယာဇဥ္ကင္းသည့္ ရဟႏၱာအျဖစ္ ၀န္ခံရာေရာက္၏၊ အရွင္္ေသာေရယ် ၏ ယခင္ေန႔ကအေျဖႏွင့္ ယေန႔အေျဖသည္ မတူေတာ့၊ မတူတာ ေျပာျခင္းျဖင့္ မဟုတ္မမွန္ရာ ေျပာျခင္းျဖစ္၏၊ သူ၏ ယခင္ေန႔က ၀မ္းနဲ႔လြယ္ေမြးရေသာ သားကုိ ပုိခ်စ္ပါသည္ဟု ေျဖဆုိပါလွ်က္ ယေန႔ၾကမွ “ ဘယ္သူ႔အေပၚမွ ခ်စ္ျခင္း မရွိေတာ့ဟု ေျဖဆုိလုိက္ျခင္းသည္ မဟုတ္မမွန္ရာကုိ  ေျပာၾကားရာ ေရာက္ပါသည္ဘုရားဟု ရွင္ေတာ္ ျမတ္ဘုရားထံသြားေရာက္၍ ေလွ်ာက္ထားၾက ေလ၏။

ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားက “ ရဟန္းတုိ႔ ငါဘုရား၏ သားေတာ္ျဖစ္ေသာ ေသာေရယ်ရဟန္းေတာ္ သည္မဟုတ္မမွန္သည္ကုိေျဖၾကားျခင္းမဟုတ္၊ငါဘုရား၏သားေတာ္မွာ(ကုသလကမၼပထတရား

ဆယ္ပါး) သမထ  ၀ိပႆနာေပၚ၌ေကာင္းစြာ တင္ထားအပ္ေသာ သန႔္ရွင္းစင္ၾကယ္ေသာ စိတ္ျဖင့္ အရ ဟတၱမဂ္ကုိ ျမင္ရာ မ်က္ေမွာက္ ျပဳရာအခ်ိန္မွစ၍ တစ္စုံတစ္ေယာက္ေသာအေပၚ တစ္စုံတစ္ခု ေသာ သခၤါရတရားအေပၚ၌ ခ်စ္ျခင္း မရွိေတာ့၊ (ေလာဘမရွိေတာ့၍ အခ်စ္ မရွိေတာ့။ ေဒါသ မရွိေတာ့၍ အမုန္းလည္း မရွိေတာ့ေပ)။ ယင္းေလာကုတၱရာ သမၸတိၱကုိ မိဘေဆြမ်ိဳးမ်ားက ေပးသည္မဟုတ္၊မိမိ၏ ေကာင္းစြာထားအပ္ေသာ စိတ္ကသာ ေပးစြမ္းနုိင္ ေပသည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူလွ်က္ ေဖၚျပပါ ဂါထာကုိ မိန္႔ၾကားေတာ္မူပါ၏

          န တံ မာတာ ပိတာ ကယိရာ၊ အေည၀ါပိစ ဥာတကာ။
          သမၼာပဏီဟိတံ စိတၱံ ၊ ေသယ်ေသာ နံ တေတာ ကေရ။

ေဒသနာေတာ္အဆုံး၌ တရားနာၾကားရသူ ရဟန္းရွင္လူတုိ႔သည္ မိမိတုိ႔ ပါရမီအား ဥာဏ္အား ေလွ်ာ္စြာ ေသာတာပတိၱမဂ္ဖုိလ္စသည္တုိ႔သုိ႔ မ်က္ေမွာက္ျပဳသြားႏုိင္ၾကသည္ျဖစ္၍ ယင္းေဒသ နာေတာ္သည္ ေလာကအတြက္ အက်ဳိးျပဳေသာ ေဒသနာ ျဖစ္သြားပါ၏။

                လူ႔ျပည္ နတ္ျပည္ ၊ ျဗဟၼာ့ျပည္၊ က်င္လည္စိတ္ေၾကာင့္သာ။

                အပါယ္ေလးပါ ၊ က်သူမ်ား ၊ မွတ္သား စိတ္ေၾကာင့္သာ။

                ယုတ္နိမ့္ျမင့္ျမတ္၊ ျဖစ္လာလတ္၊ မွတ္ၾကစိတ္ေၾကာင့္သာ။

                နိဗၺာန္သာေခါင္ ေဘးမဲ့ေသာင္ စိတ္ေဆာင္ေရာက္မည္သာ။

                                            (မူလကဗ်ာရွင္ အမည္မသိပါ)

                                                   ျပီးပါျပီ - ေကာင္းသစ္

အလုိမျပည့့္သူ သုံးဦး

“ တင္းတိမ္ေရာင့္ရဲ ေလာဘနဲ အျမဲခ်မ္းသာ မဂၤလာ ” တဲ့။

ေနရာတုိင္းမွာ သတိနဲ႔ ထိမ္းပါ၊ လုိခ်င္တာေတြ ေျပာေနလွ်င္ တစ္နွစ္လုံးေျပာလည္း

မကုန္ပါဘူး၊ ေလာကမွာ အလုိမျပည့္သူ သုံးဦးရွိတယ္၊ မဟာသမုဒၵရာႀကီးရယ္

မီးပုံႀကီးရယ္ ေလာဘႀကီးသူရယ္တဲ့၊ မဟာသမုဒၵရာႀကီးဟာ ျမစ္ႀကီးငါးသြယ္ ျမစ္ငယ္

ငါးရာကေန ေရေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲလာလာ ေတာ္ပါျပီလု႔ိ ဘယ္ေတာ့မွ မေျပာဘူး။

မီးပုံႀကီးကလည္း ေလာင္စာေတြ ဘယ္ေလာက္ထည့္ထည့္ ေတာ္ပါျပီလုိ႔ ဘယ္ေတာ့မွ

မေျပာဘူး၊ ေလာဘႀကီးသူလည္း ထုိ႔အတူပဲ၊ ဘယ္ေလာက္ပစၥည္းေတြ ရရ၊ ေတာ္ပါျပီလုိ႔

ဘယ္ေတာ့မွ မေျပာဘူး၊ ဘယ္ေတာ့မွ အလုိမျပည့္ဘူး၊အျမဲတမ္း လုိေနတာပဲ။
                                              
                                                               မုံရြာၿမိဳ႕ - ပေဇၨာတာရုံဆရာေတာ္

စိတ္သည္သာ - ၄

ကုန္သည္သူေဌးသားေလးသည္ ဘာသာေရးေလးစားသူျဖစ္၏၊ဘာသာေသြး အျမဲေႏြး သူလည္း
ျဖစ္၏၊ ဘာသာယဥ္ေက်းမႈ အေနအထုိင္ အေျပာအဆုိ အလုပ္အကုိင္ ေ၀ယ်ာ၀စၥတုိ႔ကုိ စံနမူနာ ယူရေလာက္ေအာင္  စနစ္တက် လုပ္ကုိင္ေဆာင္ရြက္တတ္သူလည္း ျဖစ္၏၊မိတ္ေကာင္းပီသ၍ မိတ္ေဆြ ေပါသူလည္း ျဖစ္၏၊ယခုလည္း သူငယ္ခ်င္းေကာင္းပီပီ သူ႔ သူငယ္ခ်င္း ဘ၀မွန္ ျပန္ ေရာက္ဖုိ႔အတြက္ အရွင္ကစၥည္းမေထရ္ျမတ္၏ ေျခေတာ္ရင္းသုိ႔ ၀ပ္စင္းလွ်က္ “ ေျခလက္နဖူး တံေတာင္ဒူး ငါးဦးညီစြာ ရွိခုိးရာ ” ဟူသည္နွင့္အညီ စနစ္တက် ရုိရုိေသေသ ရွိုခုိး၍ လက္အုပ္ ခ်ီကာ မနက္ဖန္ ေကာင္းမႈကုသုိလ္ ျဖစ္ရန္အတြက္ ဆြမ္းဘုဥ္းေပး ၾကြေတာ္မူရန္ ပင့္ေလွ်ာက္ ေလေတာ့၏။

အရွင္မဟာကစၥည္းမေထရ္ျမတ္သည္ ကုန္သည္သူေဌးသားေလးေသာေရယ်ျမိဳ႕သားမွန္း သိျပီး သားျဖစ္၏၊တကၠသုိလ္ျပည္သည္ သူ႔ေဒသသူ႔ျမိဳ႕ မဟုတ္ေပ၊ထုိ႔ေၾကာင့္ ကုန္သည္ သူေဌးေလး ကုိ သင္က ခရီးသြား ဧည့္သည္မဟုတ္လားဟု ေမးလုိက္၏၊ဤသည္မွာ ခရီးသြားမုိ႔ ပစၥည္းငဲ့ ညွာ၍ ေမးေတာ္မူျခင္းျဖစ္၏၊ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားက ရဟန္းဟူသည္ ပ်ားကဲ့သုိ႔ က်င့္ရမည္ဟု မိန္႔မွာေတာ္ မူခ်က္ရွိ၏၊ ပ်ားပိတုန္းသည္ ပန္း၀တ္ရည္ကုိ စုတ္ယူေသာ္လည္း ပန္းကုိ မထိခုိက္ ေစရ၊ မိမိေၾကာင့္ မညွိဳးႏြမ္းေစရ၊  ထုိ႔အတူ ရွင္ရဟန္းသည္လည္း အလွဴရွင္မ်ား၏ ပစၥည္းနွင့္ သဒၶါတရားကုိ မထိခုိက္ေစရဟု မိန္႔ေတာ္ မူလုိရင္းျဖစ္၏၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ အရွင္ကစၥည္းမေထရ္ ျမတ္ က သူေဌးသားသည္ ခရီးသြားျဖစ္၍ ပစၥည္းကုိငဲ့ကာ ေမးေတာ္မူျခင္းျဖစ္၏၊
အရွင္ဘုရား တပည့္ေတာ္တုိ႔အား ခရီးသြား ဧည့္သည္အျဖစ္ကုိ ေမးေတာ္မမူပါနွင့္ဘုရား၊မနက္ ေကာင္းမႈကုသိုလ္ျဖစ္ဖုိ႔အတြက္သာ အရွင္ဘုရား ဆြမ္းဘုဥ္းေပးၾကြေတာ္မူပါဘုရားဟု ထပ္မံ ေလွ်ာက္ထားေလ၏၊အရွင္ျမတ္သည္ ကုန္သည္ သူေဌးသား၏ သဒၶါတရားကုိ ငဲ့ညွာ၍ ဆိတ္ ဆိတ္ ေနျခင္းျဖင့္လက္ခံေတာ္မူလုိက္၏၊

တကၠသုိလ္ျပည္ သူေဌးကေတာ္ အိမ္၌ လူမ်ား စည္ကားလွ်က္ရွိ၏၊၊ သူေဌးႀကီး သူေဌးကေတာ္
သူ၏ရင္ေသြး ေနာက္ျပီးသူေဆြမ်ိဳးအျခံအရံမ်ားကုန္သည္သူေဌးသားတုိ႔အုပ္စု။သူတို႔ ဆြမ္းေဘာ ဇဥ္မ်ားကုိ အေကာင္းဆုံးျဖစ္ေအာင္ ခမ္းခမ္းနားနား ဖြယ္ဖြယ္ရာရာ ျပင္ဆင္ထားၾကရင္း အရွင္ ကစၥည္း မေထရ္ျမတ္အလာကုိ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနၾက၏၊

သူေဌးကေတာ္၏ စိတ္အစဥ္၌ အေတြးမ်ား အမွ်င္တန္းေန၏၊ အရွင္ျမတ္ကုိ  စိတ္ျဖင့္ျပစ္မွားမိ သည့္အျပစ္ကုိ ေတာင္းပန္လုိက္ရင္ ငါ အမ်ဳိးသားဘ၀ကို တကယ္ျပန္လည္ရရွိမွာလား၊ ဒါဆုိ ငါ ေရွ႕ဆက္ျပီး ဘာလုပ္ရမလဲ၊ ဒီမွာ ဆက္ေနလို႔ ျဖစ္ပါ့လား၊ မေနျဖစ္ရင္ ရင္ေသြးေလးေတြကုိ ဘယ္လုိ စီစဥ္ရမလဲ၊ ဟုိပဲ ေခၚသြားရမလား၊ဒီကေကာ ဟုိကုိ ထည့္လုိက္ပါ့မလား။အင္း ဒီမွာ ဆက္ေနလည္းမလြယ္၊ ဟုိျပန္သြားရမွာလည္း အခက္ ရွက္စရာႀကီး ျဖစ္ေနမလားပဲ ၊အနာဂါတ္ အေရးေတြး ရင္ေလးစရာႀကီးပါလား ၊ဤကဲ့သို႔ေတြးရင္း ရင္မွထြက္လာေသာ ေလပူကုိကို မႈတ္ ထုတ္လုိက္ေလ၏၊ ဟူး .. ဘယ္လုိ လုပ္ရပါ့မလဲေလ..။
အားလုံးသည္ အရွင္ျမတ္ကုိ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနၾက၏၊ ေန႔ဆြမ္းဘုဥ္းေပးဖုိ႔ အခ်ိန္တန္ေနျပီမဟုတ္ပါ လား၊ထုိစဥ္ ၾကည္ညိဳဖြယ္ရာ အရွင္ျမတ္တစ္ပါး သကၤန္းရုံ သပိတ္ပုိက္လွ်က္ စကၡဳေျႏၵခ်ကာ မိမိ တုိ႔အိမ္သုိ႔ မေႏွးမျမန္ ေခ်လွမ္းမွန္မွန္ျဖင့္ ၾကြခ်ီေတာ္မူလာေလျပီ၊ သူတုိ႔သိလုိက္ၾက၏၊ ထုိအရွင္ သည္ အရွင္ကစၥည္းမေထရ္ျမတ္ေပတကား၊ အသိ၏ေနာက္၌ သတိသဒၶါတြန္းအားေၾကာင့္လက္ အုပ္ကုိုယ္စီ ခ်ီျပီးသား ျဖစ္သြားၾကေတာ့၏။သမဏာနဥၥ ဒႆန - ေကာင္းျမတ္ေသာ မဂၤလာ ေပတကား။

အရွင္ျမတ္ကုိ ဖြယ္ဖြယ္ရာ စီမံထားေသာ ဆြမ္းခဲဖြယ္ေဘာဇဥ္မ်ား ဆက္ကပ္ၾက၏၊ အရွင္ျမတ္ ဘုဥ္းေပးျပီးေသာအခါ  ကုန္သည္သူေဌးေလးက (သူ႔ သူငယ္ခ်င္း ) သူေဌးကေတာ္ကုိ ေခၚ၍ အရွင္ျမတ္၏ ေျခရင္း ၀ပ္စင္းေစ၏၊ထုိ႔ေနာက္ သူ႔ သူငယ္ခ်င္းကုိယ္စား သူကပဲ ေလွ်ာက္ထား ေပးေလ၏၊ အရွင္ဘုရား တပည့္ေတာ္၏သူငယ္ခ်င္းမကုိ သနားေသာအားျဖင့္ သိခံ ခြင့္လႊတ္ ေတာ္မူပါဘုရား။အင္း ဘာျဖစ္လုိ႔ဘာကုိသိခံရမွာလဲ ဒကာေလး။တင္ပါအရွင္ဘုရား၊ ျဖစ္ေၾကာင္း ကုန္စင္ ေလွ်ာက္ထားရမယ္ဆုိရင္ေတာ့.ဒီကသူငယ္ခ်င္းမက အရင္ ေသာေရယ်ျမိဳ႕မွာ ေကာင္း တူဆုိးဘက္ တပည့္ေတာ္ရဲ႕ အခ်စ္ဆုံး သူငယ္ခ်င္းပါဘုရား၊ တစ္ေန႔ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ျမစ္ဆိပ္ ေရ ကစားရင္း ေရခ်ိဳးဖုိ႔အသြား အရွင္ဘုရားကုိ ျမင္ျပီး မသင့္မတင့္ႏွလုံးသြင္းမိရာကစျပီး အမ်ဳိးသား ဘ၀ကေနအမ်ဳိးသမီးအျဖစ္ေျပာင္းလဲသြားပါတယ္ဘုရား၊အဲဒါအရွင္ျမတ္မွ(တပည့္ေတာ္ သူငယ္ ခ်င္းကုိ ဘ၀မွန္ေရာက္ဖုိ႔ရန္အတြက္ )  သူၾကံမိွတဲ့ အၾကံမွား ကုိ သိခံ ခြင့္လႊတ္ေတာ္မူပါဘုရား။

ထုိသို႔ျဖစ္လွ်င္ ထပါေလာ၊ သိခံပါ၏၊အရွင္ျမတ္မွ “ သိခံပါ၏ ” ဟု မိန္႔ေတာ္မူလုိက္သည္ႏွင့္တစ္
ျပဳိင္နက္ သူေဌးကေတာ္သည္ အမ်ဳိးသမီး အသြင္အျပင္မွ အမ်ိဳးသားအျဖစ္သုိ႔ ေျပာင္းလဲ သြား ေတာ့၏။(ေတာင္းပန္ သိခံ၍ အျပစ္ေက်သြားျခင္းျဖစ္၏၊)။ အားလုံးသည္ သူ႔ကို စုိက္ၾကည့္ ေနၾက၏၊ ယခင္ သူေဌးကေတာ္သည္ ယခု အမ်ိဳးသားအသြင္ေျပာင္းလဲသြားေပျပီ၊ ကံတရား သည္  အံံံ့ၾသစရာ ေကာင္းေပစြ၊ မယုံၾကည္နုိင္ေလာက္ပင္ ဆန္းၾကယ္ေပစြ၊ သူ႔ သူငယ္ခ်င္း သူေဌးသားသည္ ေပ်ာ္ေန၏၊ သူ႔ သူငယ္ခ်င္း ဘ၀မွန္ေရာက္သြားျပီးမဟုတ္ပါလား၊ ဘ၀မွန္ ေရာက္သြားျပီျဖစ္၍ ေနရပ္မွန္သုိ႔ အတူျပန္ၾကမည္၊ ဟိုေရာက္ရင္ သူ႔မိဘၾကင္ယာ ရင္ေသြးျဖစ္ ေသာ သားေလးမ်ား  ဘယ္ေလာက္၀မ္းသာလုိက္ၾကမလဲ၊ဤသည္မွာသူ႔စိတ္ထဲေတြးေနေသာ အေတြးစမ်ားသာ ျဖစ္ပါ၏၊

သူေဌးကေတာ္ အမ်ိဳးသားဘ၀ ေျပာင္းေျပာင္းျခင္းပင္ တကၠသိုလ္သူေဌး ( သူ႔ၾကင္ဘက္) က သူငယ္ခ်င္း ( အသြင္ေျပာင္း၍ အသုံးအႏႈံးေျပာင္းသြားေတာ့၏၊ ယခု ၾကင္ယာမဟုတ္ေတာ့) ဒီကေလးနွစ္ေယာက္ဟာ သင့္၀မ္းက ေမြးဖြါးလာတဲ့ တုိ႔နွစ္ေယာက္ရဲ႕ ရင္ေသြးငယ္ေလးမ်ားပါ၊
ဒါ့ေၾကာင့္ ဒီမွာပဲ ညီအကုိလုိ ဆက္ေနပါ၊ ဘာမွ စိတ္ပ်က္ျငီးေငြ႔မေနပါနဲ႔။

အေဆြ က်ေနာ္ဟာ တစ္ခုေသာ အတၱေဘာျဖင့္ ပဌမအမ်ိဳးသားဘ၀၊ ေနာက္ေတာ့ အမ်ိဳးသမီး ဘ၀၊ ယခုတဖန္ အမ်ဳိးသားဘ၀ ျပန္ျဖစ္ရပါတယ္၊ပထမ ဖခင္ဘ၀ႏွင့္ၾကင္ယာကိုစြဲျပီးသားေလး နွစ္ေယာက္ ရခဲ့ပါတယ္၊ယခု ၾကင္ဖက္ကုိစြဲျပီး မိခင္ဘ၀နဲ႔ ရင္ေသြးငယ္ နွစ္ေယာက္ကုိ ဖြါးျမင္ ခဲ့ရျပန္ပါတယ္၊ေဖာက္ျပန္တဲ့ဘ၀ကုိ ဆက္လက္မေနလုိ႔ေတာ့ပါ၊ ဒီလုိေဖာက္ျပန္မႈဟာ ဒါေနာက္
ဆုံး ျဖစ္ပါရေစေတာ့..အရွင္ျမတ္ထံမွာပဲ ရွင္ရဟန္းျပဳပါေတာ့မယ္၊ ရဟန္းအျဖစ္နွင့္ ျငိမ္းခ်မ္းတဲ့
ဘ၀ ျငိမ္းခ်မ္းတဲ့ဓမၼ ျငိမ္းခ်မ္းတဲ့သႏိၱရသကုိ ပုိင္ဆုိင္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါရေစေတာ့.။

ထုိ႔ေနာက္ေတာ့ သားငယ္ႏွစ္ေယာက္ကုိ မိခင္တစ္ေယာက္၏ခ်စ္ျခင္း မိခင္တစ္ေယာက္၏ ၾကင္နာျခင္းမိခင္တစ္ေယာက္၏ယုယပုိက္ေထြးျခင္းတုိ႔ျဖင့္ ပုိက္ေထြးလွ်က္ သားငယ္နွစ္ေယာက္ ၏ နဖူးျပင္ႏုႏုေလးကုိ ေနာက္ဆုံးအေနနဲ႔ ခပ္ဖြဖြေလးနမ္းရင္း ရင္ခြင္မွာ ေပြ႔ပုိက္ထားမိွ၏။ ထုိ႔ ေနာက္ေတာ့ ခ်စ္ခ်င္းသံေယာဇဥ္ၾကိဳးကုိ အံၾကိတ္ကာ ျဖတ္ေတာက္နုိင္ဖုိ႔ၾကိဳးစားရင္း သူ႔ဖခင္ လက္သုိ႔ အပ္နွင္းကာ ရင္ေသြးငယ္ေလးမ်ားကုိ ဂရုစိုက္ဖုိ႔ အထပ္ထပ္မွားၾကားရင္း….

                                                                         

                                                                                      ေကာင္းသစ္

အလွဆင္ျခင္း

လူတုိင္းဟာ အလွကုိ လုိခ်င္ၾကတယ္၊ ရုပ္လွတာထက္ စိတ္ေနစိတ္ထားလွဖုိ႔က
ပုိၿပီး အေရးႀကီးတယ္၊ ရုပ္လွေပမဲ့ စိတ္ထားညံ့ရင္ ဘယ္သူမွ မသုံးဘူး။
ရဟန္းေတာ္မ်ား လွခ်င္ရင္ ဘုရားစကား နားေထာင္ရတယ္၊
တပည့္မ်ား လွခ်င္ရင္ ဆရာ့စကား နားေထာင္ရတယ္၊
သားသမီးမ်ား လွခ်င္ရင္ မိဘစကားနားေထာင္ရတယ္၊
ဒါမွ ကုိယ္စီကုိယ္ငွ အလွေတြ ေ၀ေနမွာေပါ့။

ျပင္တယ္ဆုိတာ ရုပ္ကုိျပင္တာရယ္ နာမ္ကုိ ျပင္တာရယ္ ႏွစ္မ်ိဳးရွိတယ္။
အဲဒီ နွစ္မ်ဳိးထဲမွာ နာမ္ကုိျပင္တာက အဓိကက်တယ္၊ သူမ်ားကုိ ျပင္ေစခ်င္ရင္
ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ အရင္ျပင္ပါ။

မိမိအက်ိဳး သူတစ္ပါးအက်ဳိး ျပီးေစတတ္သူကုိ သူေတာ္ေကာင္းလုိ႔ ေခၚတယ္၊
တနည္းေျပာရရင္ ပစၥဳပၸန္ တမလြန္ ႏွစ္တန္ေသာ အက်ိဳးကုိ စြမ္းစြမ္းတမံ ေဆာင္ရြက္
ႏုိင္သူကုိ သူေတာ္ေကာင္းလုိ႔ ေခၚတယ္၊ မသူေတာ္ကေတာ့ ဒီလို မဟုတ္ဘူး။
၀ိေရာဓိ ျဖစ္သြားျပီ၊ ဒါေၾကာင့္ သူေတာ္ေကာင္းနဲ႔ မသူေတာ္ဆုိတာ ဆက္စပ္လုိ႔
ရတာ မဟုတ္ဘူး၊ မုိးႏွင့္ေျမပမာ ကြာျခားတယ္။
                                                      (မုံရြာၿမိဳ႕ - ပေဇၨာတာရုံဆရာေတာ္)

တစ္ေယာက္ထဲ ေလွ်ာက္ၿမဲ

ဘ၀ထဲ

လာတုန္းက ငါတစ္ေယာက္ထဲေပါ့..

ဒါေပမဲ့ ေနာက္ေတာ့ .. ေလ

အေမ . အေဖ

ညီအကုိ ေမာင္နွမေတြ

မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းေတြ 

တုိးလုိ႔ တုိးလုိ႔ လာေနေပါ့ ..။

ထုိမွ တဆင့္တက္ ..

ဘ၀လက္တြဲေဖၚ ၾကင္ဖက္

ဆင္းသက္လာတဲ့ ရင္ေသြးမ်ား

သားေလးေတြ သမီးေလးေတြ

ေျမးေလးေတြ ျမစ္ေလးေတြ၀န္းရံ

အျခံအရံေတြ ေပါလုိ႔ေနျပန္ေပါ့..

ဒီလုိနဲ႔ ေတာင္စြယ္

ေနမင္း အထပ္ထပ္ ကြယ္ခဲ့

ငါရဲ႕ ပ်ဳိရြယ္ျခင္း

ခဏခ်င္း တစ္စခ်င္း ဆုတ္ယုတ္

နုပ်ဳိျခင္း နိဂုံးခ်ဳပ္ခဲ့ေပါ့..။

ထုိမွ သက္ဆင္း

အုိျခင္း နာျခင္း

ေသမင္းနွင့္ ရင္ဆုိင္

(ဘယ္သူမွ မကူနုိင္ေတာ့ )

မနုိင္သူ ငါ့မွာ

အလာလိုပဲ 

ဗလာကိုယ္ထဲ

တစ္ေယာက္ထဲ

(သံသရာခရီးကုိ)

ေလွ်ာက္ျမဲ ေလွ်ာက္လွ်က္ပါပဲေပါ့..။

                           ေကာင္းသစ္